Als gemeenteraadslid namens het CDA ben ik mij bewust van de grote verantwoordelijkheid die dit werk met zich meebrengt.

Ik vertegenwoordig u als inwoner van onze gemeente bij tal van belangrijke besluiten. Ik vind dat een eer om te mogen doen, en vind het dan ook vanzelfsprekend dat ik voeling hou met u en aan u verantwoording afleg. Dat doe ik dan ook regelmatig. Niet alleen tijdens verkiezingscampagnes. Een gemeenteraadslid voert geen actie op straat, maar zit zelf mee aan het stuur, en moet zijn of haar invloed gebruiken om goede afgewogen keuzes te maken. Een gemeenteraadslid moet ook geen standpunten verdedigen van anderen als de belangen van de inwoners van Horst aan de Maas daar niet bij zijn gebaat. Er mag van een gemeenteraadslid worden verwacht dat hij of zij zich inspant om zaken voor elkaar te krijgen, ook al lijken ze op het eerste gezicht niet te realiseren. 

Zo kijk ik ook, samen met inwoners van de kleine kernen naar de woningbouwsituatie. Wonen is een primaire behoefte. Het is hartstikke belangrijk dat er voldoende wordt gebouwd om jong en oud aan de kernen te kunnen blijven binden. Bouwen moet, ook nu, zeker nu. Niet voor leegstand, maar voor de sociale samenhang, voorzieningen en verenigingen. Of dat goed is voor de portemonnee van een woningcorporatie, hoef ik niet te verantwoorden. Dat zullen zij zelf wel doen. Als woonvisies of -kaders onvoldoende ruimte bieden, moeten we proberen anderen er van te overtuigen om die ruimte te vinden. Onze verantwoordelijkheid is om er voor te zorgen dat de grote én de kleine kernen leefbaar blijven.

Dit artikel heb ik geschreven in de ‘ik-vorm’. Maar ik ben niet alleen. Mijn fractiegenoten Rudy, Marcel, Elbert, Annemie, Petra, Marlies, Ger, Eric, Bart en Joop doen hetzelfde. Voor u. Samen kunnen wij meer! Of u dit artikel schaart in de categorie ‘verkiezingspraat’, laat ik aan u ter beoordeling. Het komt in ieder geval uit de grond van mijn hart.

Henk Weijs

CDA-fractie Horst aan de Maas