28 april 2019

4 mei - We do remember! U ook?

Iets meer dan 75 jaar geleden, op 11 februari 1944, wordt Maria Eisenberg-Goldberg in Auschwitz vermoord. Één van de meer dan 100.000 vermoorde joden uit Nederland, één van de ongeveer 6.000.000 vermoorde joden wereldwijd tijdens het NAZI-regime in de 2e wereldoorlog. Evenals ik nu, was Maria destijds 43 jaar, woonde in Valkenburg met haar partner en was kinderloos. Grote verschil is dat ik mij een “trotse bok” mag noemen en zij een “zondebok” was. Zij is gestorven omdat zij slachtoffer was van een politiek bestel dat zondebokken had aangewezen als “excuus” voor een economische crisis, waardoor de expansiedrift van Hitler kon worden vergoelijkt.
 
4 mei 1944, 75 jaar geleden, was Valkenburg een stad waar jeugd werd opgeleid aan de SS Reichsschule en waar de Duitsers onze mergelgroeves aan het inrichten waren als oorlogsfabrieken, om zo te ontkomen aan de bombardementen. Vandaag is het 4 mei 2019, de dag dat wij in Nederland alle slachtoffers van de 2e wereldoorlog herdenken. De dag waarop ik nog meer dan andere dagen ook denk aan Daniel Yancy, “onze soldaat” die ligt begraven op de US militaire begraafplaats in Margraten, die op 19 jarige leeftijd voor onze vrijheid stierf. De dag waarop wij starten met het herdenkingsjaar “75 jaar bevrijding”. Inmiddels is dit ook een dag waarbij wij stil staan bij de slachtoffers van alle oorlogen na de 2e wereldoorlog. Ook Nederlandse militairen die elders hun leven gaven. Vandaag is de dag dat wij hen allen op de Cauberg in onze gemeente Valkenburg aan de Geul een eerbiedig saluut brengen. Velen van hen gaven hun leven voor onze vrijheid, velen van hen zijn nutteloos gestorven als slachtoffer van een oneerlijke heerschappij.
 
Dit jaar mag ik als Hoofd Nationale Operaties Zuid-Nederland van defensie in “mijn eigen stad” een krans leggen namens de regionaal militair commandant. Daarnaast zal ik ook trots in de houding staan als voor het eerst een delegatie Valkenburgse Veteranen, ook ikzelf mag mij daartoe rekenen, een bloemengroet brengen tijdens de dodenherdenking. Ieder van ons heeft zijn eigen verhaal. De een moest in dienst, de ander melde zich vrijwillig. Maar één ding hebben wij gemeen, voor “ons vaderland” gingen wij naar vreemde oorden om te vechten voor Nederlandse belangen en de vrijheid van volkeren die wij niet kenden, zoals Daniel en zijn geallieerde kamaraden dat voor ons deden.  Deze missies hebben van ons een ander mens gemaakt. Veel kameraden kwamen fysiek en/of mentaal gewond terug of lieten hun leven in het missiegebied. Vooral zij verdienen onze waardering en ons respect.
 
Gelukkig mag ik mijzelf tot de groep rekenen die ongeschonden “uit de strijd” is gekomen. 6 keer was ik op uitzending in onder andere Bosnië, Irak, Afghanistan, Oeganda. Ik heb daar veel menselijk leed gezien. Huizen die in puin zijn geschoten, mensen die op straat leven, bar slechte omstandigheden, slechte infrastructuur, slechte zorg, slechte scholing. Ook maakte ik mee dat collega’s, die vochten in een ver en vreemd land gewond, of zelfs helemaal niet meer, thuis kwamen. Dat Maria Eisenberg-Goldberg werd vermoord, dat Daniel Yancy ook stierf voor mij, dat Nederland werd onderdrukt in de tweede wereldoorlog en denkende aan de beelden die ik van mijn uitzendingen op het netvlies heb staan, zorgen voor mijn drijfveer om mij in te zetten voor de maatschappij. Het zorgt er mede voor dat ik wil bijdragen om te zorgen dat zoiets verschrikkelijks als toen gebeurde, NOOIT meer mag gebeuren. Klaarstaan voor anderen en constructief bijdragen aan een veiligere en mooiere leefomgeving zijn dus wellicht mijn verwerkingsmechanismen van hetgeen ik in de wereld gezien heb. Mijn motto is daarom ook: “Lets do remember”..  ALLE dagen van het jaar om er samen een mooiere gemeente en een mooier land van te maken. Doet u ook mee?!

 

 

Auteur:
Ger Hindriks is al 25 jaar beroepsofficier bij de koninklijke Landmacht. In zijn loopbaan werd hij 6 keer uitgezonden. In zijn vrije tijd is hij o.a. actief bij de Edele Nobele Agtbaere Jonge & Oude Loffelijke Schutterye der Stadt ende Vryheyt Valckenborch, het eresaluutgeschut 1842 Valckenborch en Carnavalssociëteit de Mirlitophile. Daarnaast is hij als secretaris en campagneleider aan de CDA afdeling Valkenburg aan de Geul verbonden. Dit jaar, dat in het teken staat van 75 jaar bevrijding, zal hij maandelijks een blog schrijven die zal gaan over “verworven vrijheden” en de werking van ons politieke bestel. Deze blogs schrijft hij op persoonlijke titel en vertolken niet noodzakelijkerwijs de mening van bestuur, fractie en of wethouder van het CDA Valkenburg aan de Geul.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.