Er zijn inwoners die graag willen werken, maar door een beperking geen of minder kans maken in het reguliere arbeidsproces. De gemeente ontvangt voor deze inwoners geld van het Rijk om hen te helpen. Dit is vastgelegd in de wet sociale werkvoorziening (wsw). De wsw voert de gemeente Asten samen met regio-gemeenten uit via de Atlant Groep. Dat gaat naar tevredenheid, maar er staat het een en ander te gebeuren.

Atlant Groep

Veel sociale werkvoorzieningen lijden verlies, maar de Atlant Groep is een van de weinige sw-bedrijven in Nederland die winst maakt. Dat komt omdat relatief veel werknemers van de Atlant Groep niet gezamenlijk in aparte hallen werken, maar juist zijn gedetacheerd bij reguliere werkgevers. Dat is in de optiek van het CDA ook de beste oplossing. We willen dat mensen met een beperking, normaal kunnen meedoen in de samenleving. Dat doet het meeste recht aan hun motivatie om te werken en hun menszijn. Ga maar na: hoe zou je zelf willen worden behandeld? Als gemeenschap moeten wij bereid zijn om hen te helpen. Dat kan als collega, maar ook als werkgever door deze mensen een kans te geven en oprecht te behandelen. Ondanks hun beperking. Als CDA Asten zijn wij trots en tevreden met een bedrijf als de Atlant Groep, waarin en winst wordt gemaakt en inwoners met een beperking zo goed mogelijk tot hun recht komen.

Decentralisatie en wat gaat veranderen

Het Rijk wil de wsw vervangen door de participatiewet. De participatiewet is feitelijk een combinatie van de wsw, de wajong (jongeren die volledig arbeidsongeschikt zijn) en de bijstand. Centraal staat de gedachte, dat wie kan werken, niet afhankelijk moet zijn van een uitkering. Hoe de wet er precies uit komt te zien, dat is nog onduidelijk. Het betekent wel, dat de gemeente een nog grotere verantwoordelijkheid gaat dragen voor de onderkant van de arbeidsmarkt en ook hier gaat het met een bezuiniging mee gepaard. Dat betekent dat we nog nadrukkelijker gaan kijken of iemand kan werken en zo ja op welke manier.

Visie CDA Asten

• Wij zijn er voorstander van om mensen zo veel mogelijk aan te spreken op wat ze wel kunnen en niet op hun beperking. Kijk daarbij wel reëel naar in hoeverre een inwoner kan bijdragen. Dat doen we niet alleen in het belang van de maatschappij, maar ook uit het geloof, dat ieder individu daarmee beter tot zijn of haar recht komt binnen onze samenleving;

• Dat betekent dat wij groot voorstander zijn en blijven van zo veel mogelijk inwoners met een beperking, die bij reguliere werkgevers werken. Als overheid moeten we dit stimuleren (social return on investment);

• Sommige inwoners die gebruik maken van de wsw of participatiewet, die zijn in staat om zich te ontwikkelen richting regulier werk. Voor andere kan blijken dat ze meer zijn aangewezen op dagbesteding en niet op het arbeidsproces. Bij die laatste groep zijn er dermate veel beperkingen, dat werken gewoonweg niet mogelijk is. Als gemeente moeten wij ervoor zorgen, dat wij deze voorzieningen goed op elkaar hebben afgestemd. Mensen mogen daarbij niet tussen wal en schip vallen, maar op een passende manier worden aangesproken.