Désirée Meulenbroek

Fractielid

E-mail: d.meulenbroek@raad.helmond.nl

Fractielid

Samenleven is een werkwoord

Ik ben sinds 2014 burgerraadslid in de commissie Maatschappij. Ik ben opgegroeid in het landelijke Hilvarenbeek in het eerste rijtje nieuwbouwwoningen in het dorp. Toen ons huis werd opgeleverd, begon het graanveld waar de achtertuin ophield. In Helmond ben ik in 1997 min of meer toevallig terecht gekomen. Ik had een jaar in België gewoond en zocht naar woonruimte in Eindhoven, maar het werd Helmond. Mijn twee dochters zijn hier geboren in het Elkerliek ziekenhuis en gaandeweg ben ik Helmond steeds meer gaan waarderen als stad.

Ik heb een buurtbrigade project opgestart in de Veluwehof, ik ben interim bestuurslid geweest van HCH en ben lid geweest van de MR van het Carolus Borromeuscollege. Maar als fulltime werkende ‘single mom’ was het niet eenvoudig om daar tijd voor te vinden. Nu mijn dochters beiden op de middelbare school zitten, heb ik meer tijd en heb ik ervoor gekozen politiek actief te worden. Ik heb de afgelopen maanden al gemerkt: raadslid zijn is een vak en het kost tijd voor dat je dat onder de knie hebt. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat mijn ervaren fractiegenoten me de weg zullen wijzen. Waar ik de komende tijd als raadslid in opleiding vooral tijd aan wil besteden is mijn netwerk in Helmond uitbreiden. Lekker modern digitaal, maar zeker ook gewoon met mensen persoonlijk in gesprek.

Ik heb gestudeerd aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en haalde mijn diploma in de crisis van de jaren tachtig. Ik weet nog goed hoe vervelend het is om je leven niet te kunnen beginnen na een studie, omdat je geen werk kunt vinden. Vooral als je echt graag wilt werken. Ik ben als doctorandus begonnen als secretaresse en heb in mijn loopbaan vaak moeten overstappen om uiteindelijk op het goede spoor terecht te komen. Werk hebben, je talenten gebruiken, liefst betaald, is een grote bron van levensgeluk en als stadsbestuur moet dat de komende vier jaar een topprioriteit zijn.

Maar wat mij verder bezig houdt, is hoe we van samenleven weer een werkwoord kunnen maken. Ik vind dat we vanaf de sixties een beetje doorgeschoten zijn van vrijheid naar vrijblijvendheid. Vrijheid is een groot goed, maar het moet in balans zijn met de zorg voor het collectief. Prima dat we een vrije markt hebben en vrij verkeer van personen en goederen, maar niet ten koste van alles. Geweldig dat we vrijheid van meningsuiting hebben, maar niet iedere mening getuigt van respect voor de vrijheid van de ander. Gelukkig dat we tegenwoordig als volwassenen uit een slecht huwelijk kunnen stappen, maar dat ontslaat ons niet van hun plicht om voor onze kinderen te zorgen.

Moeten we iedereen helpen? Of mag je soms zeggen: wij hebben genoeg gedaan, ga nou maar eens zelf aan de slag? Lijkt simpel, maar dat is het niet. Als gemeentebestuur krijgen wij de komende jaren veel taken op het gebied van zorg en welzijn met veel te weinig geld. Dat is gemakkelijk voor Den Haag, want die schuift daarmee de problemen naar de gemeente, maar voor ons als gemeentebestuur van Helmond de komende vier jaar een forse uitdaging.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.