Kort nadat 4 jaar geleden een coalitie werd gevormd in Oosterhout maakte het ministerie van Economische zaken bekend waar in Brabant het 380KV-tracé zou komen. De uitkomst van jaren werk aan dit ‘dossier onder hoogspanning’ kennen we. CDA-lijsttrekker Marcel Willemsen heeft zich als wethouder van dienst in dit dossier tomeloos ingezet en geeft in dit interview een uniek inkijkje in het proces.

Waar was je toen je het nieuws hoorde?
Op mijn werkkamer in het gemeentehuis. Ik werd gebeld door de directeur  van het Ministerie van Economische Zaken, die belde namens Minister Kamp. Mijn eerste reactie was: “dit kan helemaal niet, dit is over de emmer.”

Oosterhout was geschokt, hoe zagen de eerste weken eruit?
Heel erg hectisch. We hebben als College direct actie ondernomen en de belanghebbenden geïnformeerd. Het leefde, want de locatie (Verrijzeniskerk) was te klein om alle deelnemers in één keer te ontvangen. We hebben de groep in 2-en verdeeld en heel goed was dat actieve bewoners zich onder leiding van Rogier Gerritzen al direct georganiseerd hadden en het Actiecomité “380 KV: Nee” was geboren. Ikzelf was druk met het beantwoorden van vele vragen van de media, o.a. landelijke kranten zoals De Telegraaf. Het sloeg in als een bom kun je wel zeggen.

Hoe kwam de aanpak die later succesvol bleek tot stand?
Ik zei al dat ons eigen Actiecomité er al heel snel was. Politiek/bestuurlijk hebben wij contact gezocht met de Provincie, de regio West-Brabant en individuele gemeenten. Tevens hebben wij als Oosterhout een Lobbybureau uit Den-Haag (kende heel goed de weg in Den-Haag) en een Technisch Bureau (ex medewerkers van Tennet) ingeschakeld. Onder leiding van de Provincie en de Regio hebben we alle betrokken bestuurders erbij gehaald en vanaf dat moment zijn we samen opgetrokken richting het Ministerie en Minister Kamp.

Wie waren er allemaal betrokken bij de strijd tegen dit besluit?
De verschillende actiecomités, de provincie, de regio en gemeenten. Natuurlijk hebben de media ook een grote rol in het proces gespeeld.

Wat bleek uiteindelijk de sleutel om Tennet en het ministerie te overtuigen van een ander tracé?
Het praten met één mond en het geven van één mening richting de Minister. Het was een hels, maar uiteindelijk zeer succesvol karwei om iedereen op één lijn te krijgen. Dit lukte door de gemeenten die getroffen werden door het uiteindelijke voorkeurstracé Noord (hetzelfde als vóór 2014) ook iets te geven. Of een stuk de leidingen onder de grond, of iets verleggen, of het saneren van bestaande lijnen.

Ik ben er persoonlijk bijna 3 jaar mee bezig geweest. Het was het uiteindelijk méér dan waard!

Wat heb je geleerd van dit dossier?
Samenwerken – samenwerken en samenwerken.

Voor goede besluiten heb je draagvlak nodig en het is dus zaak om vooraan in het proces al het overleg aan te gaan met alle betrokken partijen.

Wat betreft het samenwerken met verschillende overheden. Ga met één standpunt naar Den Haag, anders word je tegen elkaar uitgespeeld en bereik je niet het optimale resultaat.

En het optimale resultaat hebben wij in het Hoogspanningsmastendossier 380 KV met alle relevante partijen bereikt, een schoolvoorbeeld van verbindende politiek!

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.