01 oktober 2015

Inbreng Algemene Beschouwingen

Donderdag vonden de Algemene Beschouwingen plaats over de begroting voor 2016, die volgende week nader in de commissies zal worden behandeld. Lees hieronder de bijdrage van CDA fractievoorzitter Marijke Shahsavari.

Voorzitter,

Een schone, nette, opgeruimde stad, waar mensen verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf, voor elkaar, en voor hun omgeving. Een veilige stad met een stevige sociale samenhang, die kansen biedt voor iedereen en waar mensen zorgen voor elkaar. Dat is onze CDA droom voor Amsterdam. Daar werken wij aan. En dat wil ik u als ideaal voorhouden bij deze algemene beschouwingen. 

Voorzitter, deze week is het de week van de eenzaamheid. Het zal misschien niet bij alle leden van deze raad bekend zijn. Het cijfer in de begroting, dat daar bij hoort, op pagina 152, is dat er 65.000 Amsterdammers ernstig eenzaam zijn. Laat u dat getal eens  goed op u inwerken. In onze bruisende, schitterende stad, waar veel mensen zich zorgen maken dat er wel heel veel festivals en feesten zijn, zijn er ook 65.000 mensen die juist snakken naar echt menselijk contact. Naar zorg en aandacht. Een luisterend oor.

Voorzitter, hoe wij daar mee omgaan is mede bepalend voor de kwaliteit van onze samenleving. Ik lees in de reactie van stadsdeel centrum op de ‘Agenda Informele Zorg’ dat er al heel veel voorzieningen tegen eenzaamheid zijn. 180, alleen al in de Jordaan. Maar het probleem is juist dat Amsterdammers deze voorzieningen lang niet altijd weten te vinden. Tegelijkertijd weten we ook dat het aantal kwetsbare ouderen toeneemt en ouderen een risicogroep zijn qua eenzaamheid. We moeten dus meer doen. Ik zou daarom graag zien dat de gemeente in samenwerking met partnerorganisaties ouderen actief gaat opzoeken via bijvoorbeeld huisbezoek. Met als doel ouderen voor te lichten over alle voorzieningen, zodat ze maximaal  aan de samenleving kunnen blijven deelnemen. In de commissie komt het CDA met een voorstel hiertoe.

Voorzitter,

Dan een heel ander onderwerp. Het uitgangspunt van de ‘Stad in Balans’ neemt een prominente plaats in, in het persbericht van het college. Ik wees er net al op. En dan specifiek de bestrijding van het vuil die die drukte veroorzaakt. Er wordt € 3 miljoen extra beloofd voor het schoonmaken van pleinen, parken en straten. Heel goed. Zoals iedereen weet: hier vraagt het CDA al heel lang om. Vandaar natuurlijk ook mijn amendement op het coalitieakkoord, om de openbare ruimte overal in de stad beter schoon te houden en alles minimaal te onderhouden op het niveau “verzorgd”.

Maar wat ik zo jammer vind, is dat mij nu niet duidelijk is of we daar volgend jaar wel aan kunnen voldoen. Gaan we volgend jaar het achterstallig onderhoud in stadsdeel Noord en elders in de stad wegwerken? In hoeverre is er nu geld voor de ambities en prioriteiten van de gebiedsagenda – die vaak ook betrekking hebben tot de schoonheid van de omgeving? En gaat er volgend jaar dan ook een tandje bij qua handhaving? Of was die handreiking van het college en van andere partijen soms een lege huls? We weten dat veiligheid, leefbaarheid en netheid nauw met elkaar samenhangen. Kortom voorzitter, ik zou de dag nog niet willen prijzen voordat het avond is.

Voorzitter,

Vorige raadsvergadering hebben we ons raadsbreed uitgesproken voor het in versneld tempo huisvesten van statushouders. In zijn brief van gisteren doet de wethouder verslag van zijn inspanningen hiertoe. Hulde, ga zo door. Maar voorzitter, het vrolijk welkom heten van vluchtelingen, dan wel de ambitie uitspreken dat we er meer willen huisvesten, is slechts het begin van een zware verantwoordelijkheid die we hebben te dragen als stad. Het vergt een enorme inspanning om deze vluchtelingen fatsoenlijk te integreren en verwelkomen in Amsterdam. Niet alleen een woning, maar ook werk en positief bijdragen aan onze stadssamenleving. Nu is het percentage vluchtelingen dat binnen drie jaar deelneemt aan het arbeidsproces in Amsterdam 36 procent. Dat is natuurlijk veel te laag en niet duurzaam, ook in termen van draagvlak. Dat draagvlak is des te belangrijker, omdat integratie ook veel van ons vraagt, van de Amsterdammers. En het vraagt van de politiek om daar heel zorgvuldig mee om te gaan; en zorgen van Amsterdammers serieus te nemen.

Als er ergens kansen zijn voor een geslaagde integratie dan is het wel in Amsterdam. Dat gaat echter niet vanzelf. Voorzitter, we zien hier en daar ook spanningen binnen opvanglocaties, tussen christenen en moslims ontstaan. We zien bijvoorbeeld ook dat er met de vluchtelingen kindbruiden naar ons land komen. De scriba van de Protestantse Kerk Arjen Plaisier heeft daarom onlangs in een brief aan staatssecretaris Dijkhof ervoor gepleit om mensen snel na aankomst in Nederland, duidelijk te maken wat het betekent om in een open samenleving te leven, waar iedereen recht heeft op vrijheid van godsdienst en van afvalligheid. En dat hier in Nederland, kinderen niet uitgehuwelijkt mogen worden en vrouwen, en homo’s gelijke rechten hebben. Voor velen is dat misschien minder nodig – sommige mensen vluchten zelf voor etnische en religieuze conflicten. Maar ook die zullen dan blij zijn als we direct de fundamentele waarden van onze samenleving bevestigen en uitdragen. Vraag: hoe staat het college daartegenover? Zijn daar extra maatregelen nodig? Hoe verhoudt zich dat tot wat wij nu bieden in de Amsterdamse vluchtelingenaanpak?

Concreet in relatie tot de begroting daarom ook de vraag: welk bedrag is er begroot voor de voor 2016 beloofde “extra aandacht voor vluchtelingen met een verblijfsstatus: werk, inburgering en gezondheid”? Zoals vermeld op pagina 84. En hoe verhoudt zich dat tot vorig jaar? Hoeveel geld is er nu extra beschikbaar? Dat zullen we hard nodig hebben. Laten wij hier onze schouders onder zetten.

Voorzitter, dan de werkloosheid. Amsterdam doet het relatief goed. Maar wat het CDA betreft, moet het nog veel beter. Amsterdammers moeten nog beter kunnen profiteren van de economische groei die onze stad doormaakt. Ooit hebben wij als CDA de motie “Weg-met-Gehrels” ingediend: om de voormalige wethouder op pad te sturen om bedrijven naar Amsterdam te halen. Daarom zeg ik nu: “Weg-met-Vliegenthart” en “Weg-met-Ollongren”: ga erop uit, de wereld en de regio in, om bedrijven te verleiden. Om meer banen te genereren. Om meer mensen te laten uitstromen van uitkering naar werk. Banen, banen, banen: maar daar werk van!

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.