30 oktober 2013

Tijd voor zorg en welzijn of voor Zwarte Piet?

We staan aan de vooravond van grote veranderingen in de zorg. Toch lijkt het erop dat we daar niet mee bezig zijn. De Vaderlandse pers en zelfs de Verenigde Naties bemoeien zich met andere zaken. Het gaat de laatste tijd wel erg veel over zwarte Piet en niet over zaken die er echt toe doen. Hoe krijgen we de financiën in ons land op orde? Hoe krijgen we weer vertrouwen in onze overheid op landelijk en plaatselijk niveau? Deze zaken zijn toch echt belangrijker. Mensen die hun baan verliezen of meer moeten betalen voor allerlei voorzieningen hebben belangrijkere dingen aan hun wit of donker gekleurde hoofd. Je zou van deze hele poespas bijna een kleur krijgen. Ik troost me met de gedachte van een bewoonster in Sint Nicolaashof. Ze zei me jaren geleden: ‘ik zou wel eens willen dat ’s nachts een lieve Zwarte Piet effe met me komt praten.’ 

De zorg verandert en zal nog meer veranderen. Zoek nieuwe wegen.

De bomen groeien niet meer tot in de hemel. Als er geen geld meer is, dan moeten we naar oplossingen zoeken. Ouderen beseffen dat maar al tegoed, omdat ze de tijd van krapte en niet zelden armoede hebben meegemaakt. Zij weten als geen ander wat dat betekent. Ik heb soms het gevoel dat het maar moeilijk tot ons doordringt dat het echt anders moet. 

Het CDA gaat zijn verantwoordelijkheid niet uit de weg. Het maakt keuzen. Niet zo maar, maar keuzen omdat het moet. Het CDA blijft daarbij vasthouden aan het al oude uitgangspunt dat ieder van ons, als dat nodig is, er ook moet zijn voor de ander. Dat heet geen participatiemaatschappij, zoals onze premier dat noemt. Nee, zo zijn wij. We zijn zo opgevoed. We hebben dat in onze gemeenschap altijd al gedaan. Bewijs? Kijk naar het aantal vrijwilligers dat actief is en zie wat ouders voor (klein)kinderen doen en hoe (klein)kinderen ouderen ondersteunen. En vergeet niet wat ondernemers doen om vrijwilligers, kerk en (sport)verenigingen te ondersteunen. Het bedrijfsleven doet dat nog steeds, ook in deze economisch moeilijke tijden. 

De zorg gaat terug naar de kern. Wat vindt het CDA Edam-Volendam?

• Verzorgingshuizen als Sint Nicolaashof en De Meermin hebben in hun huidige vorm hun langste tijd gehad;

• Sint Nicolaashof is op tijd gesloopt en vervangen door een splinternieuw gebouw, maar wat gaat er met de Meermin gebeuren? Het CDA Edam-Volendam vindt dat op de locatie van De Meermin in Edam een zorgcomplex moet blijven; 

• In Edam-Volendam moet voldoende verpleeghuiscapaciteit blijven. Edammers en Volendammers moeten zo min mogelijk worden geplaatst in verpleeghuizen buiten de gemeente; 

• Scheiden van wonen en zorg wordt uitgangspunt. Je huurt een woning of appartement en je krijgt de zorg die nodig is. Dat is vaak de beste en goedkoopste oplossing;

• Meer samenwerking is nodig tussen huisarts en specialist ouderengeneeskunde (verpleeghuisarts). Onnodig bezoek aan ziekenhuizen moet worden voorkomen en brengt extra kosten met zich mee;

• Meer en betere zorg in de buurt/wijkzustermodel moet worden gestimuleerd. De (huis)arts en de ‘zuster’ moeten de mensen kennen en meer met elkaar overleggen;

• Huishoudelijke zorg wordt volgens landelijk beleid alleen nog in zogenaamde zware gevallen, toegestaan. De gemeente moet dat gaan regelen. Het CDA Edam-Volendam vindt ondersteuning van familie, buren en vrijwilligers vanzelfsprekend, maar als het echt nodig is, moet de gemeente/gemeenschap bijspringen;

• De eigen betaling/eigen bijdrage voor langdurige zorg wordt volgens landelijk beleid vermogensafhankelijk. Het CDA Edam-Volendam vindt dat de berichtgeving daarover helder moet zijn. Het CDA vindt dat de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen. Dat doen ze vaak al, maar er moet een aanvaardbare grens gelden tot waar de solidariteit gaat; 

• De lichtere zorgvragers hebben geen recht meer op een plaats in een verzorgingshuis of verpleeghuis. Er moeten daarom voldoende geschikte aanleunwoningen en seniorenwoningen komen met goede voorzieningen, zoals het prachtige complex van De Vooruitgang aan de Julianaweg/Kielstraat;

• Het CDA Edam-Volendam vindt dat ouderen zo lang mogelijk thuis moeten blijven wonen. Dat is niet alleen beter, maar ook goedkoper voor de mensen zelf en voor de overheid. Maar lukt het niet meer thuis, dan moeten er in onze gemeente voldoende zorgappartementen zijn voor iedere beurs. 

Gelukkig gebeuren er op het terrein van zorg en welzijn veel goede dingen in onze gemeente. In deze tijd van economische crises is het echt een huzarenstuk van De Zorgcirkel/Sint Nicolaashof en van De Vooruitgang dat er meer dan € 50 miljoen is geïnvesteerd voor ouderenhuisvesting. We mogen daar wel eens bij stilstaan. We mogen er trost op zijn. De nieuwbouw van Sint Nicolaashof is bijna klaar. Nieuwbouw dat klaar is voor de toekomst. In december begint de inhuizing. Het complex Julianaweg/Kielstraat is echt een schoonheid. En… de mensen die er wonen zijn tevreden. Zij voelen zich veilig met het toezicht en de zorg dichtbij. 

Het CDA Edam-Volendam vindt bovendien dat welzijnsorganisaties als Pius X en (sport)verenigingen een nog grotere rol kunnen spelen om mensen te ondersteunen en te begeleiden. De gemeente moet deze vorm van begeleiding blijven faciliteren. Het bespaart bovendien kosten. 

Meedoen?

Heeft u ideeën of suggesties. Neem contact op met het CDA Edam-Volendam via ledencda@gmail.com of kijk op onze website www.cda.nl/noord-holland/edam-volendam

Namens de CDA werkgroep Wonen, Zorg en Welzijn 

Cees de Wit

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.