05 april 2009

Kernbegrippen

De 4 uitgangspunten van het CDADe vier kernbegrippen van het CDA
Het CDA kent vier kernbegrippen; Gerechtigheid, Solidariteit, Gespreide verantwoordelijkheid en Rentmeesterschap. Maar wat betekenen deze woorden, waar staan ze voor?

Gerechtigheid nastreven betekent dat onrecht bestreden moet worden en dat je ervoor moet zorgen dat er geen rechter aan te pas hoeft te komen. Gerechtigheid betekent dus niet “regels zijn regels”. Gerechtigheid betekent recht geven en “Barmhartigheid”, zowel voor de medemens als voor de natuur. Gerechtigheid heeft heel veel weg van de voorrangsregels in het verkeer, je hebt namelijk niet het recht om voorrang te nemen, maar de plicht tot voorrang geven. Je hebt recht op een uitkering als je ontslagen wordt, je hebt recht op hulp van de politie als er iets van je wordt gestolen en het is natuurlijk gerechtigheid wanneer iets dat van je is gestolen aan jou wordt teruggegeven. Gerechtigheid gaat echter veel verder. Je bent ook verantwoordelijk voor dat mensen om je heen recht krijgen. Ook de mensen die je niet kent, zelfs de mensen die nog niet geboren zijn maar ook dieren en planten moeten recht krijgen, zich kunnen ontplooien.

Solidariteit wordt door het CDA heel breed opgevat. Solidariteit begint bij het helpen van anderen die het niet alleen redden. Dit kan betekenen dat je noodhulp geeft bij hongersnood, of een bijstandsuitkering als mensen anders financieel kopje onder gaan, maar echte solidariteit is de ander op een structurele manier helpen, dus geen vis geven maar een hengel, en dus niet de bijstanduitkering verhogen tot het minimumloon, maar een opleiding geven zodat mensen zich kunnen ontplooien in de maatschappij, een eigen plek krijgen en een eigen inkomen kunnen verwerven.

Met gespreide verantwoordelijkheid drukt het CDA de wens uit om met de hele samenleving verantwoordelijk te zijn voor elkaar. De macht zoveel mogelijk spreiden en de verantwoordelijkheid verspreiden. Dit doen we door samen afspraken te maken en de beslissingen daar nemen waar de mensen zicht hebben op de gevolgen. Zaken die Hilversum betreffen dus regelen in de gemeenteraad van Hilversum, etc. Daarvoor hebben we een waterschap, een provincie, een tweede kamer, een kabinet. Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf. Daarnaast is iedereen verantwoordelijk voor het eigen gezin, je eigen school, je straat, je speeltuin, je stad, je werk, maar je bent ook verantwoordelijk voor de alleenstaande moeder die 3 straten verder woont, voor de uitlaatgassen van je auto, voor het dier dat geslacht moet worden omdat je honger hebt.“Verantwoordelijkheid”, draait om “woord” en “antwoord”. Iedereen is verantwoordelijk voor de eigen daden en medeverantwoordelijk voor de daden van de mensen om hem heen. En samen zijn we verantwoordelijk voor de samenleving als geheel We dienen dus samen zorg te dragen voor het helpen van de zwakkere.



En tenslotte het begrip rentmeesterschap; dit impliceert onbaatzuchtige verantwoordelijkheid, "de rentmeester houdt als wachter toezicht op het reilen en zeilen van mens en dier, houdt de tekenen der tijden in het oog, waakt waar anderen slapen en kondigt tijdig gevaren aan”. Voor de rentmeester is de zorg belangrijker dan winst of efficiëntie. De zorg voor de medemens, voor de dieren, voor de toekomst. Dus niet als een beurshandelaar, die loert op de hoogste prijs, ook niet als een huurling die niet echt om de spullen geeft, maar iemand die ook op de lange termijn zorg draagt en daarover bereid is rekenschap af te leggen; verantwoordelijk is.



Als mens zijn we in het Christen Democratische denken allemaal rentmeester. Een begrip dat tegenwoordig prima te vergelijken met “Duurzaamheid”. We zijn allemaal in het heden verantwoordelijk voor onze daden, maar ook voor de gevolgen van deze daden voor de toekomst.



Aernoud Olde

2 april 2009

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.