De week van.... onze fractievoorzitter Sander Lensink

Zaterdag 7 maart
17 jaar geleden trouwden Sigrid en ik (7 maart 2003). Dat vieren we dit weekend bescheiden thuis met de kinderen. Een Startrek-marathon met lekkere hapjes, stokbrood en Franse kaas. Mijn Franse schoonzus vindt het maar raar om kaasjes als hoofdgerecht te eten, maar tja... het is wel lekker.

Zondag 8 maart
Een rustige dag. ’s Avonds even achter de computer kruipen om een Powerpointpresentatie te maken voor een verhaal dat ik woensdag moet gaan geven over CO2-reductie bij biomassaprojecten. De oudste zoon ligt met een griepje ziek op bed. Geen koorts, we dachten, laten we dat maar even goed in de gaten houden.

Maandag 9 maart – Den Haag
Ik werk in Den Haag bij het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL), hoofdzakelijk werk ik aan advies voor subsidies voor grootschalige duurzame energie en CO2-projecten in de industrie. We hebben geen kantoortuinen bij het PBL, maar wel allemaal flexplekken en relatief veel thuiswerk. Daarom hebben we met de collega´s in ons project afgesproken om één dag in de week elkaar op te zoeken in een speciaal gereserveerde ‘projectkamer’. Snel contact, elkaar makkelijk opzoeken werk toch wel fijn. Rond half 6 vertrok ik uit Den Haag zodat ik om 19:20 weer thuis was. Toch nog even eten voordat ik om 19:30 naar het gemeentehuis vertrek voor een informatiebijeenkomst over het duurzaamheidsbeleid van Schagen.

Dinsdag 10 maart – Schagen
Met een arbeidscontract bij het PBL voor 4 dagen in de week, heb ik voldoende tijd om alle stukken van de gemeenteraad te kunnen lezen. Meestal gebruik ik daar de dinsdag voor. Wel neem ik gewoon de telefoon aan voor mijn werk, als bedrijven of collega’s vragen aan me hebben. Wat blijkt? De workshop van woensdag wordt geannuleerd. Veel bezoekers waren medewerkers van bedrijven in Noord-Brabant en die hadden bijna allemaal afgezegd.

’s Avonds bij het presidium – het overleg van de fractievoorzitters – werden we bijgepraat door de burgemeester over de coördinatie bij de virusbestrijding. Bij normale infecties coördineert onze eigen burgemeester de inzet, maar het zogenoemde coronavirus is zo grensoverschrijdend, dat de coördinatie ligt bij de voorzitter van de veiligheidsregio. Bij ons is dat de burgemeester van Alkmaar. Altijd goed voor een raadslid om te weten wie wat doet. De avond kreeg nog wel een staartje. Ik ken veel mensen zich professioneel willen verbeteren door het inhuren van een persoonlijke coach. Eén van onze wethouders heeft daar ook voor gekozen en hij heeft gevraagd of ik dit ook aan de andere fractievoorzitters wilde melden. Nu is het presidium openbaar en ook de pers zat daarbij. Dilemma. Wel of niet noemen? Ik heb het wel gedaan en daarbij ook heel expliciet de aanleiding genoemd. Ja, dat is redelijk confronterend. Heb ik daar goed aan gedaan? Ik weet het niet. Al lopend terug naar huis wel gelijk de wethouder gebeld. Een gouden regel in de politiek, zorg dat mensen nooit verrast worden door berichtgeving in de krant.

Woensdag 11 maart – Zwolle
Nu de workshop over CO2-reductie bij biomassaprojecten was geannuleerd, had ik tijd om naar een projectoverleg te gaan in Zwolle. Lang geleden gepland om te zorgen dat mensen die over beleid adviseren (mijn collega’s bij PBL) en mensen die het beleid uitvoeren (bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland – RVO) elkaars kennis kunnen delen. Van Schagen naar Zwolle is altijd een reisdilemma: 1,5 uur in de auto, of 2,5 uur in de trein. In de trein kan je ook nog werken. Ook deze keer weer voor de trein gekozen. Als ambtenaar raak ik dan zelfs in de verleiding om wel eens uit het raam te kijken.

In de trein terug mijn raadsmail checken. Hmm... ons afdelingsbestuur vraagt tekst en uitleg over mijn boodschap op NoordkopCentraal over de wethouderscoach. Terecht dat ze mij ter verantwoording roepen. Ik leg het per mail direct uit. Ben ik zeker van mijn zaak? Ja, wel zekerder dan gisteren, maar ik voelde me toch ook een beetje bezwaard.

Donderdag 12 maart – Utrecht
Twee overleggen over windenergie in Utrecht vandaag. Eerst een toelichting voor provincies over de kosten die vanuit de subsidieregeling SDE+ vergoed worden. Mijn boodschap: als provincies een hoogtebeperking opleggen, bijvoorbeeld maximaal 150 meter zodat er geen rode lampjes op de windturbines gemonteerd hoeven te worden, dan kan het zijn dat de subsidie niet voldoende is voor een winstgevend project. Hun boodschap: de subsidies hebben wij (bij het PBL) wel zo laag geadviseerd, dat we ons afvragen of er überhaupt nog windprojecten gerealiseerd kunnen worden. ’s Middags gaat het over de provinciale doelstellingen van windenergie op land. Er zou in 2020 6000 MW aan windenergie moeten staan, wat moet er gebeuren nu dat niet gehaald dreigt te worden. Gedurende de dag wel iets interessants gehoord. In Duitsland experimenteren ze met technieken, waardoor de rode lampjes op windturbines standaard uitgezet worden. Alleen als een vliegtuig nadert, zouden ze aangaan. Ook bij bestaande windparken, zoals nu in de Wieringermeer staat, zou het toegepast kunnen worden. Hopelijk slaagt het Duitse experiment.

Tijdens de overleggen was men heel strak in niet schudden van handen. Maar in de loop van de dag hoorde ik dat je in heel Nederland met lichte klachten beter niet naar groepsbijeenkomsten moest gaan. Nu was mijn zoon net ziek geweest en ik had last van een licht kuchje. ’s Avonds een hele belangrijke bijeenkomst op het gemeentehuis, waarin de hele begroting minutieus uitgeplozen zou worden op de noodzakelijkheid van gemeentelijke uitgaven. Ik heb mij toch maar afgemeld. Deed ik daar goed aan? Waarschijnlijk wel, maar ik voelde me toch een beetje schuldig.

Vrijdag 12 maart – Schagen
De komende tijd wordt het thuiswerken voor mij. Later zou blijken dat dat voor velen van ons gaat gelden. Gelukkig zijn de computersystemen op het werk daar helemaal op voorbereid, omdat thuiswerken al zeer gangbaar was. Het wordt wel een beetje inschikken met drie schoolgaande kinderen en een echtgenote die als zzp’er van huis uit werkt. We gaan er het beste van maken.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.