Anja Gerashchenko

Kandidaat Raadslid

Ik ben Anja Gerashchenko (42) en ik woon in Zaandam sinds 2019. Ik werk als thuisbemonsteraar bij testlokatie GGD.


Ik ben opgroeid in een dorpje in het oosten van Oekraïne. In mijn jeugd was het land nog onderdeel van de Sovjet-Unie. Ik ben afgestudeerd als kinderarts. Met mijn man, die programmeur is, kwamen we naar Nederland in 2007, want we willen de wereld zien. Ik was erg geraakt door wat ik zag. Vooral was ik onder de indruk van de zorgvuldige houding ten opzichte van de natuur en de houding tegenover gehandicapte mensen. In Oekraïne werden gehandicapten weggestopt in weeshuizen. Zij liggen er op hun bed, zonder wandelen en andere activiteiten. Ik ben naar Oekraïne teruggegaa  omdat ik iets voor mijn land wilde doen. Met andere vrijwilligers gingen wij projecten doen in weeshuizen en instellingen voor volwassenen. We waren in feite de eerste vrijwilligers in Oekraïne - want na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, waar gedwongen onbetaalde arbeid wijdverbreid was, was
het idee van vrijwilligerswerk niet populair. Ik ben als milieuactivist in mijn dorp begonnen, waar afval een groot probleem was. Er was helemaal geen vuilnisophaalsysteem en bewoners gooiden het afval waar ze maar willen. Ik organiseerde een opruimactie waar maar één gezin naar toe kwam, in twee jaar hadden wij tientallen opruimacties achter de rug en had mijn dorp sorteerbakken voor afvalrecycling. Natuurlijk, hebben we er ook voor gezorgd dat de kinderen speeltuinen hadden die er vroeger niet waren.

2014 is aangebroken: pro-europeesprotesten op de Maidan gaven de doorslag en Rusland begon de oorlog. We moesten kiezen tussen democratie waarin je zelf verantwoordelijkheid neemt in een autoritair regime. Ik koos voor het eerste. Daarom besloot ik me kandidaat te stellen voor lokale verkiezingen. Met mijn projecten heb ik laten zien dat ik de situatie kan veranderen, dus hebben mensen op mij gestemd. Ik werd voorzitter van de gemeenteraad van vijf dorpen. En ik werkte met bijna niets. Ons jaarbudget was 300.000 euro. Er waren twee oude computers in de gemeente. Er was geen verlichting, straatnaamborden of bushaltes in de dorpen. Ik ondervond tegenwerking van burgers, die geen verandering willen. Als voorbeeld, dat zij twee euro per maand voor afvalinzameling betalen. Toch lukte het me problemen op te lossen. Ik creëerde een effectief team van tien ambtenaren: we maakten landkaarten, legden straatverlichting aan, begonnen een cultureel centrum, plaatsten de straat- en informatieborden. Maar het meest trots ben ik op het systeem voor sorteer- en afvalrecycling.

De presidentverkiezingen van 2019 gaven de genadeslag. Een komediant en populist werd met bijna 75 procent van de stemmen gekozen. In Oekraïne is het nog steeds oorlog, de MH17 is er neergeschoten. Ik had zó veel energie in mijn land gestoken, maar door de verkiezingsuitslag kreeg ik een emotionele burn-out. In het najaar van 2019 ben ik weer bij mijn man in Nederland gekomen. Ik wilde bijkomen van hard werken en de inspiratie opdoen die Nederland mij geeft. Ik wil niet lang blijven stilzitten. De Coronapandemie en de situatie die ik om me heen zie, dwingen me om deel te nemen aan het samenleving. Ik wil nog steeds bijdragen aan de samenleving waarvan de bestaansprincipes een voorbeeld en een bron van inspiratie voor mij zijn. Daarom heb ik gekozen voor het CDA gekozen, een partij waarvan de kernwaarden van gespreide verantwoordelijkheid, solidariteit: het principe is

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.