De Dom uit de stei­gers, nu Utrecht nog

Onze geliefde Dom komt langzaam weer tevoorschijn uit de steigers. Volledig opgeknapt en klaar voor de toekomst staat Utrechts trots weer fier overeind. Helaas staat de Dom in schril contrast met de staat van de gemeentefinanciën. Die staan er namelijk niet goed voor. De gemeente moet de komende jaren flink gaan bezuinigen. De burgemeester en wethouders maken daarin onbegrijpelijke en willekeurige keuzes. Er is geen duidelijke visie en ze kiezen voor bezuinigingen die juist de belangrijkste onderdelen van onze samenleving treffen. Initiatieven van Utrechters die de mensen en de stad met elkaar verbinden worden keihard geraakt. In plaats van bezuinigen op grote mobiliteitsprojecten of op de eigen organisatie, snijdt het stadsbestuur in het sociale weefsel van Utrecht. Daarbovenop plundert het college de financiële reserves en bezuinigt het op preventiebeleid, terwijl de échte keuzes doorgeschoven worden naar een volgend college. De aandacht gaat uit naar het stadskantoor, niet naar de stad. Ik maak me zorgen om ons Stadsie.

Toch ga ik niet bij de pakken neerzitten. Het kan en móet anders. Ons Utrecht is me te mooi en te dierbaar om visieloos kapot te bezuinigen. Daarom heeft onze fractie een aantal concrete voorstellen om te laten zien dat het anders kan.

Zo willen we allereerst de bezuinigingen op maatschappelijke initiatieven terugdraaien. Juist initiatieven vanuit inwoners geven een stad maatschappelijke veerkracht, die we nu hard nodig hebben. En door de burgemeester en wethouders wordt wel nagedacht over hoe we als gemeente de kracht van de samenleving beter kunnen benutten, maar helaas ingegeven vanuit financiële tekorten en niet vanuit een visie. Wij willen meer ruimte bieden aan initiatieven vanuit de samenleving, zoals informele zorg en gevoel van (gedeeld) eigenaarschap. Dat zal Utrecht wezenlijk, positief veranderen. Ik doe een beroep op u als lezer: kom bij mij met uw suggesties voor een beter Utrecht. We zijn namelijk samen verantwoordelijk voor ons Stadsie.

Ook doen wij voorstellen om de voorgenomen bezuinigingen op de meest kwetsbare Utrechters te voorkomen. Een pakkend voorbeeld hiervan is het collegevoorstel om de (gratis) schoollunches voor leerlingen te schrappen, terwijl dit juist een maatregel is die bewezen ongelijkheid en armoede tegengaat. Onbegrijpelijk. De kracht van Utrecht zit ‘m erin dat we een stad op mensenmaat zijn, waar we naar elkaar omkijken. Daarop bezuinigen is simpelweg onverantwoord.

Het CDA kiest om niet te bezuinigen op essentiële zaken zoals basissubsidie cultuur, sport, gemeentelijke servicepunten en onderhoud van de openbare ruimte. Een goede gemeente heeft de basis op orde. Dat betekent schone straten, goede sport- en cultuurvoorzieningen en een bereikbare gemeente. Bezuinigen op de basis doen we niet.

In plaats daarvan halen we het geld daar waar het minder nodig is, zoals -wéér- een herinrichting van de Catharijnesingel of dure cursussen voor ambtenaren. Wij zijn bereid om onze eigen fractiebudgetten hiervoor in te zetten. Wij kiezen voor de stad, niet voor het stadskantoor. Wij kiezen voor een stad op mensenmaat.