Sinds de vorming van de Nationale Politie is de politieorganisatie groter en onpersoonlijker geworden. Iedere reorganisatie verstoort het werkelijke beeld, maar het 'gebrek aan menselijkheid' - zoals ik dat eerder beschreven heb in debatten in de Kamer én in een initiatiefnota wordt door velen herkend.

Regelmatig word ik als kamerlid benaderd door politieagenten die vastlopen in de organisatie. Ziekte, PTSS en nu als het gaat om onderzoeken naar vermeende integriteitsschendingen. Dienders houden van hun werk, maar ze hebben veel moeite met het korps, met de organisatie. De Nationale Politie doet daar veel aan, met een meldpunt misstanden, het theaterstuk Rauw, opleiding van leidinggevenden en nog veel meer.

Maar ik denk dat het korps zichzelf een dienst bewijst door een onafhankelijk plek te creëren waar mensen hun verhaal kwijt kunnen, waar (organisatorische) misstanden gesignaleerd en geadresseerd worden: een politie ombudsman. Woensdag 17 april doe ik dit voorstel in de Kamer, in het AO Politie.

 Lees de nota hier.

 

 

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.