Het rapport Een sociale vlaktaks bepleit een uniform marginaal belastingtarief voor alle inkomen uit arbeid. Dit heeft grote voordelen. De loonbelastingverklaring kan vervallen en werkgevers kunnen communiceren wat werknemers netto overhouden. Werkgevers betalen voortaan over de loonsom van hun werknemers belasting en zijn verlost van een ingewikkelde individuele administratie voor de loonheffing. De overheid heeft via de belastingtarieven geen invloed meer op de keuzen in een gezin, zoals de vraag: wie van beide partners hoeveel uren werkt. Het draagkrachtbeginsel (d.w.z. de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten) vormt voor christendemocraten een belangrijk uitgangspunt bij de belasting- en premieheffing. Ook vanuit dat perspectief is een sociale vlaktaks te prefereren. Ook gaat de verlaging van het marginale tarief naar 33,25% gepaard met een aanzienlijke werkgelegenheidswinst. Het draagkrachtbeginsel wordt vooral bepaald door het huishoudinkomen en juist huishoudens zijn uitstekend te ondersteunen door een gericht pakket aan belastingkortingen.

Het rapport is samengesteld door prof. dr. R.H.J.M (Raymond) Gradus, directeur van het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA.
Het rapport is overhandigd door mr. W.F.C. (Willem) Stevens (bestuurslid van het WI, voorzitter van de Commissie voor de Belastingherziening in 1991 en oud-Eerste Kamerlid)  aan staatssecretaris mr. drs. J.C. (Jan Kees) de Jager van Financiën. De staatssecretaris heeft aangegeven dat het WI een degelijke analyse heeft gemaakt met een voorstel voor een sociale vlaktaks dat betrokken moet worden bij de opstelling van het CDA Verkiezingsprogramma. Ook vallen de voorstellen tot vereenvoudiging en verlaging van het tarief hem in positieve zin op, waarvan een aantal reeds deze kabinetsperiode ingevoerd kunnen worden.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.