06 juli 2015

Een wanvertoning

De gemeenteraadsvergadering van afgelopen donderdag 2 juli, liet maar weer eens zien dat de oppositie weinig in de melk te brokkelen heeft. De coalitie hield voor de zoveelste keer deze collegeperiode de gelederen strak gesloten, met een wanvertoning tot gevolg.

Op de agenda stonden belangrijke zaken, zoals de kinderboerderij Tanthof, het herstelplan voor de financiële situatie van Delft, het bestemmingsplan Harnaschpolder en de toekomst van de jeugdzorg.

Kinderboerderij Tanthof

De discussie over de kinderboerderij, waarbij centraal zou staan of de kinderboerderij Tanthof op termijn wel of niet zou verdwijnen, werd ernstig gekleurd door de financiële informatie die het college enkele uren voor de raad had opgestuurd. Daaruit bleek dat de beloofde 110.000 euro die nog over zou moeten zijn voor de kinderboerderijen, niet meer beschikbaar was. Daar is de raad nooit over geïnformeerd. De oppositie kon niks anders dan met een motie hier haar afkeuring over uitspreken. Het wijzigingsvoorstel van de oppositie om de kinderboerderij Tanthof hoe dan ook open te houden, werd door met name D66 afgedaan als ‘verkwisting van geld en onrealistisch’, terwijl dat aantoonbaar onjuist was. De wethouder nam niet eens de moeite om op de voorstellen van de oppositie te reageren. Tekenend. Ook tekenend was de houding van de VVD. Nota bene haar eigen wethouder Harpe was openlijk tegen het voorstel om de reserves aan te spreken voor het openhouden van de kinderboerderij. Ook de VVD-fractie liet dit luid en duidelijk horen, om vervolgens zonder protest in te stemmen met het collegevoorstel.

Ronduit treurig was na afloop het bericht op de website van D66, waarin het eigen wijzigingsvoorstel werd gepresenteerd als een ‘ingrijpend’ voorstel, terwijl er alleen zaken in stonden die de wethouder ook al eerder had toegezegd. Het is een vorm van politiek waar de Delftenaar weinig aan heeft. Sterker, het voedt alleen maar het wantrouwen. Daar heeft Delft, haar politiek en haar inwoners, op de lange termijn geen baat bij.

Kadernota/Herstelplan

De gehele oppositie had sterke kritiek op het herstelplan, wat namelijk helemaal geen herstelplan is. Hoewel het CDA steunt dat ook bij andere overheden om hulp moet worden gevraagd, zou dit niet het enige moeten zijn waar het college op inzet. Zelfs coalitiepartijen voelen zich niet helemaal op hun gemak met de toekomstplannen. D66 vroeg zelfs om een toezegging van het college dat het alle ‘technische opmerkingen’ uit de begrotingsscan van het ministerie zou overnemen. Iets wat het college al lang en breed schriftelijk en mondeling had gedaan, maar toch voelde (D66-)wethouder Hekker zich geroepen om het nogmaals toe te zeggen. Een overduidelijk en onnodig 1-2-tje, exemplarisch voor de verlammende houding van de grootste coalitiepartij en haar wethouder. Voor het CDA ook reden om bij een stemverklaring over een motie van wantrouwen richting wethouder Hekker te zeggen dat er echt een tandje bij moet.

Harnaschpolder

Bij het bestemmingsplan Harnaschpolder, haalde een wijzigingsvoorstel dat tegemoet zou komen aan bezwaren van omwonenden het niet. GroenLinks wist zich te ontworstelen aan de coalitiedruk en stemde met de oppositie mee. Veel maakte het niet uit, gezien de stemverhouding van 18-19. Bij de stemming over het bestemmingsplan was alles weer normaal, coalitie stemde voor, oppositie tegen.

Jeugdzorg

Het CDA stemde tegen het inkoopplan voor de jeugdzorg, omdat de keuzes die worden gemaakt lijnrecht staan tegenover de keuzes die wij zouden maken. Het CDA wil inzetten op jeugdzorg voor hen die het echt nodig hebben, daarom moet je niet bezuinigen op de jeugdbescherming, kindertehuizen en de jeugdreclassering. Het aangenomen amendement van CU, CDA, Stadsbelangen en SP zorgde voor meer voorzichtigheid met het sluiten van kindertehuizen totdat er voldoende pleeggezinnen beschikbaar zijn. Het haalde de scherpe randjes er van af, maar onvoldoende om voor het Inkoopkader te stemmen.

Kerntakendiscussie

Enig lichtpuntje was het unaniem aannemen van een CDA-motie, die opriep tot het voeren van een kerntakendiscussie (punt 4 van het Aanvullend Herstelplan van het CDA). De raad gaat gezamenlijk bespreken welke gemeentetaken er meer, minder, anders of niet zouden moeten worden uitgevoerd. Laat het een begin zijn van een meer constructieve coalitie, als in het najaar de begroting voor 2016 wordt besproken.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.