Keek op de week van onze wet­hou­der

Gekmakend

Jong zijn is mooi, maar niet altijd makkelijk. Dat zie ik ook in mijn eigen gezin. Jongeren groeien op in een wereld waarin er veel van hen wordt gevraagd. School, hoge verwachtingen van anderen, sociale media en druk om erbij te kunnen horen. Ook een wereld waarin er constant informatie wordt gedeeld, opgehaald van internet, super veel prikkels waar je nauwelijks aan kan ontsnappen. Dat lijkt voor mij aan de zijlijn best Gekmakend. Wat veel mentale onrust! Aan de buitenkant lijkt het soms goed te gaan met jongeren, terwijl er vanbinnen misschien iets anders speelt. 

Wist u dat in Aa en Hunze 27 procent van de jongeren mentale klachten heeft, zich alleen voelt, last heeft van prestatiedruk? Dat is één op de vier jongeren. In Aa en Hunze proberen we hier in de komende jaren extra aandacht voor te hebben. Door met ouders, docenten, buurtwerk en verenigingen te kijken hoe we mentale klachten eerder kunnen signaleren. Maar ook hoe we de juiste steun kunnen organiseren. Daarbij vragen we natuurlijk ook advies van de jongeren zelf. Maar het begint bij onszelf. Stel jezelf de vraag of we voldoende oog hebben voor onze jongeren. Aandacht kost niets. Het begint met iets kleins: een gesprek, een oprechte vraag of even laten merken dat iemand er niet alleen voor staat. En laten we ook niet vergeten dat hulp vragen veel moed vraagt.

Ik hoop dat we samen blijven werken aan een omgeving waarin jongeren zichzelf kunnen zijn, fouten mogen maken en weten dat er mensen zijn bij wie ze terechtkunnen. Want goed voor onze jongeren zorgen betekent ook investeren in de toekomst van onze dorpen en daarmee onze samenleving.