Het CDA Apel­doorn over de begro­ting

Dat is er een waarin mensen gezien worden, ertoe doen en ruimte krijgen. Een plek om te wonen, maar een huis is meer dan een dak. Het is de plek waar een gezin zich vormt, waar kinderen opgroeien en waar gemeenschappen ontstaan.

Het gaat bij wonen, niet alleen over aantallen, maar over betaalbaarheid, voorzieningen en buurten waarin men naar elkaar kijkt. Daarbij kijken wij ook naar de uitdaging om jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning anders te organiseren. Waarbij voor ons de kracht van families, kerken, buurthuizen, verenigingen en maatschappelijke organisaties van onschatbare waarde zijn.

En dan de weerbare samenleving

Weerbaar, een term die veel genoemd wordt en zelden begrijpen wij elkaar. De afgelopen jaren hebben laten zien hoe kwetsbaar vanzelfsprekendheden kunnen zijn. De betaalbaarheid van het dagelijks leven, beschikbare energie, schoon drinkwater en de gevolgen van klimaatverandering. Allemaal dwingen zij ons om de vraag te stellen: kan onze samenleving nog wel tegen een stootje? En het antwoord is niet altijd ja. Dat betekent dat wij als overheid moeten nadenken over wat wij door willen geven aan de volgende generaties en daarmee zorgvuldig moeten omgaan met de financiële middelen, onze leefomgeving en voorzieningen.

Tot slot de ontwikkelende samenleving

We gaan door met het verbeteren van onze stad en haar dorpen en investeren in veiligheid, infrastructuur, onderwijshuisvesting, de economie, cultuur en sport. Daarmee houden wij onze gemeente levend en een fijne plek om te wonen.

Voorzitter, collega’s,

Dit zijn geen drie losse ambities. Ze zijn met elkaar verbonden. En bij het beoordelen van de begroting stellen wij onszelf steeds de vraag: welke samenleving bouwen wij hiermee op?

Dus niet alleen hoeveel woningen bouwen we, maar ook wel buurten creëren we. Niet hoeveel geld geven we uit aan zorg, maar ook hoe wordt er voor mensen gezorgd. Niet alleen kijken naar de ruimte voor bedrijven, maar ook welke economie geven wij door.

Wij zijn dan ook tevreden met een begroting die structureel sluitend is voor de komende twee jaar. Maar ook een begroting die aandacht vraagt voor de jaren daarna. Niet in de vorm van bezuinigingen, maar in de vorm van het maken van keuzes.

Collega’s u kent mij misschien als een raadslid die ten alle tijden kritisch is op de financiële kaders. Ik ben er wel eens van beschuldigd vrij conservatief te zijn, als het gaat om geld. Dat zie ik als een compliment. Het zal u dan wellicht ook niet verbazen dat het CDA Apeldoorn het spannend vind om anders te gaan kijken naar de randvoorwaarden. Niet meer sturen op een randvoorwaarde an sich, maar het in zijn geheel bekijken. Dit om flexibiliteit in te bouwen in de begrotingscyclus. Een keuze waar wij achter staan, maar ook een die wij belangstellend zullen volgen in de uitwerking en toepassing ervan. En dit college kan ervanuit gaan dat wij hier bijzonder kritisch op zullen zijn.

Voorzitter, terugkomen op het begin van mijn betoog; met mij gaat het goed, met ons gaat het slecht.

Het gaat er uiteindelijk niet om of het met mij goed gaat. Het gaat erom of we erin slagen om het met ons allemaal goed te laten gaan. Het CDA Apeldoorn ziet dit als een opdracht die voor ons ligt: samen bouwen aan een menselijke, weerbare en ondernemende samenleving. En ziet het als een gezamenlijke opdracht om met deze raad en de samenleving het goed met elkaar te hebben en houden.

Ik sluit graag af met Jeremia 29:11 – „Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER: Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk; Ik zal je een hoopvolle toekomst geven.