CDA | Patricia Basten

Patricia Basten

Waarom sta ik op de lijst van het CDA? Waarom wil ik in de gemeenteraad?

Dat vraag ik me af terwijl ik door het raam naar buiten kijk. Ik zie de speelplaats van de school. Ik zie twee jongetjes stil in een hoekje staan. Mijn hart breekt. Waarom loopt er niemand naar ze toe?

Mijn gedachten dwalen af. Mijn eigen twee kinderen zijn al volwassen. Stel dat zij die kinderen in dat hoekje waren. Mijn kinderen, de belangrijkste draad in mijn leven. Ik geniet ervan om iedereen, mijn partner, mijn kinderen en hun partners, mijn ouders en vrienden onder één dak, thuis, in Hout-Blerick, gelukkig te zien

Ik schiet overeind. Dat is het begin van het antwoord op mijn eigen vraag.

Ik wil niet alleen roepen, klagen. Ik wil doen. Ik wil mensen in beweging krijgen. Letterlijk door mijn dagelijks werk in een fitnessstudio. Waar het draait om meedoen in plaats van presteren. En figuurlijk, in de politiek.

En dan realiseer ik me waar mijn hart, mijn passie ligt. Dan vind ik de goede woorden.

Woonplaats:
Hout-Blerick

Veiligheid is een recht, geen luxe

Iedereen kent de verhalen. Babbeltrucs, cyberpesten, geweld op straat, kindermishandeling, femicide.

Iedereen weet hoe onveiligheid voelt. Ouders die hun kind niet zonder zorgen buiten laten spelen. Op je hoede in het donker de hond uitlaten. Alleen naar huis, werk of school lopen of fietsen. De trein of bus instappen. De anonieme dreiging die online altijd op de loer ligt.

Achter de voordeur is het stil. De eenzaamheid van slachtoffers die niet kunnen, durven of willen praten. Ouderen die niemand meer vertrouwen. Van jongeren die zich verschuilen achter enorme beeldschermen. Veel mensen kennen de buren niet. Onveiligheid isoleert. Het maakt mensen eenzaam. En niemand ziet of merkt dat.

Dit kan en mag nooit ‘normaal’ zijn.

Elk mens, zonder uitzondering, moet zich vrij kunnen bewegen, overdag én ’s nachts, zonder angst voor intimidatie, achtervolging of geweld. Online én offline. Op straat, in het openbaar vervoer, in het uitgaansleven en in hun eigen huis.

Elk mens heeft een band met de buren, de wij

Samenleving = samen leven

De wereld verhardt. Iedereen woont op zijn of haar eigen eiland. Het maakt eenzaam. Het voelt onveilig.

We zijn haast gewend aan het toenemende geweld.

Het steepje tussen samen-leven ben jij, ben ik. Dat zijn wij.

Dat is mijn missie. Een samenleving waar angst vrijheid wordt. Waar ‘alleen’ plaats maakt voor ‘samen’.

1 MISSIE.

Maar hoe bereiken we dit?

Van reactie naar preventie.Signaleren voor het te laat is

Zorg voor slachtoffers Snelle goede hulp zodra het nodig is

Daders aanpakkenHerhaling voorkomen, normen stellen

Eenzaamheid herkennen en hulp bieden

Veiligheid is niet alleen een taak voor politie en justitie.

Samen-leven begint bij ons allemaal. Bij bewuste buren, betrokken burgers en bestuurders die luisteren en handelen.

Samen maken we onze straten, huizen en digitale ruimtes veilig.

Met steun en snelle hulp voor iedereen die dat nodig heeft.

Patricia Basten: Voor een toekomst waar angst plaats maakt voor vrijheid, en eenzaamheid voor verbinding. Waar samen-leven een werkwoord is.