Lijst­trek­kers­de­bat Waal­re 8 maart 2026

In Waalre, ons dorp in het groen, weten mensen wat SAMEN kan doen.
Niet huizen alleen, maar buurten eromheen, zo blijft ouder worden hier goed te doen.

Dames en heren, mede dorpsgenoten,

Deze limerick gaat over iets heel wezenlijks: samenredzaamheid. Over gemeenschappen waarin mensen naar elkaar omkijken. En precies dát is waar het volgens het CDA om draait als we praten over ouder worden in Waalre. Nederland vergrijst. We leven langer en het aantal ouderen groeit. Maar laten we één ding vooral niet vergeten: dé oudere bestaat niet.
Senioren verschillen in gezondheid, vitaliteit, inkomen en wensen. Dat vraagt om maatwerk.

Een van de grootste uitdagingen is wonen.

Veel senioren hoeven niet per se in dezelfde straat te blijven wonen, maar wél in hun eigen dorp. Veel mensen willen juist kleiner gaan wonen. Maar in Waalre hebben we op dit moment nog te weinig kleine en betaalbare woningen. Ik hoor dat ook in mijn eigen omgeving. Vrienden van mij wilden kleiner gaan wonen, maar konden hier niets vinden. Zij zijn uiteindelijk naar Valkenswaard verhuisd. Dat zou eigenlijk niet moeten gebeuren. Mensen die hier hun leven hebben opgebouwd, zouden ook hier oud moeten kunnen worden. Daarom moeten we meer inzetten op levensloopbestendige woningen en kleinschalige woonvormen, zoals hofjes of geclusterde woonprojecten. Woonvormen waar mensen zelfstandig kunnen blijven wonen, maar waar ontmoeting vanzelf ontstaat.

Maar wonen gaat verder dan een huis.

Het gaat ook om de leefomgeving. Kun je veilig naar de winkel? Zijn stoepen toegankelijk? Zijn er bankjes om even uit te rusten? Dat soort praktische dingen bepalen of mensen zelfstandig kunnen blijven meedoen. En juist daar wil ik u iets vragen. Wie van u is geboren (of opgegroeid) in Waalre? Steek gerust even uw hand op. Ik namelijk ook. En ik woon hier al 53 jaar. En in die 53 jaar heb ik steeds weer gezien wat Waalre bijzonder maakt: mensen die naar elkaar omkijken. Buren die helpen. Verenigingen die verbinden. Vrijwilligers die het verschil maken.

Er is een bekende uitspraak:
“It takes a village to raise a child.”

Zo voelt het ook voor mij. Dit dorp heeft me mede gemaakt tot wie ik nu ben. Maar wat mij betreft geldt ook: Je hebt een dorp nodig om waardig oud te worden. Dat betekent ook dat zorg dichtbij beschikbaar blijft. En daar maken wij ons zorgen over. Want het is nog onzeker hoe het verder gaat met de intramurale zorg in Waalre, bij Hoevenakkers en ’t Laar. Dat kunnen we en mogen we toch niet laten gebeuren. Maar weet wel ‘het is niet onze grond en niet ons bedrijf’, we moeten er samen uitkomen!

Daarnaast moeten we blijven investeren in sociale verbondenheid. Waalre is een hechte gemeenschap, maar ook hier komt eenzaamheid voor. Ontmoetingsplekken, verenigingen en vrijwilligerswerk helpen mensen betrokken te blijven. Gelukkig gaat er in Waalre al veel goed. Maar dat betekent niet dat we achterover kunnen leunen.

Al deze vraagstukken vragen om goede samenwerking.

Inwoners kunnen het niet alleen, de gemeente kan het niet alleen. In Waalre zien we gelukkig dat overheid, zorgorganisaties, woningcorporaties, vrijwilligers en inwoners steeds beter samenwerken. Een mooi voorbeeld daarvan is de stichting Wonen Welzijn Zorg Waalre, ontstaan uit het burgerinitiatief “Een leven lang wonen in Waalre”.
Een initiatief waar wij als CDA destijds voor aan de wieg hebben gestaan.

Dat laat precies zien wat Waalre sterk maakt: we doen het samen. Want uiteindelijk gaat het hier niet alleen over zorg of wonen. Het gaat over welzijn, over onze gemeenschap. En precies daar ligt de Kracht van Waalre.

Als we blijven investeren in de gemeenschap, passende woningen en zorg dichtbij, dan blijft Waalre een dorp waar je niet alleen fijn woont, maar ook fijn oud wordt.