18 mil­joen woe­de. 0 mil­joen ver­an­de­ring.

Volgens HvM was het onbegrijpelijk dat er 18 miljoen euro werd geïnvesteerd in de renovatie. De keuze werd bewust simpel gemaakt: wilt u geld voor een gemeentehuis of voor dorpshuizen en zwembaden? Het werkte. De woede groeide. HvM won de verkiezingen.

Maar nu ligt er een coalitieakkoord van HvM, VVD en GB. En daarin staat letterlijk dat het aanpassen van de plannen juist “miljoenen euro’s extra kosten voor de gemeente en haar inwoners”. Ook staat er dat verschillende scenario’s zijn onderzocht, maar dat wijzigingen “niet meer leiden tot besparingen, maar juist tot extra kosten”. 

De conclusie van de nieuwe coalitie? “Wij zien ons daarom genoodzaakt om de huidige koers voort te zetten.”

Precies dát was tijdens de vorige raadsperiode al het verhaal van de meerderheid van de raad. Niet omdat iemand graag 18 miljoen uitgeeft, maar omdat het gemeentehuis verouderd en niet duurzaam is én omdat halverwege stoppen of wijzigen uiteindelijk nóg duurder wordt. 

En laten we eerlijk zijn: ook HvM wist dat. Tijdens de debatten over het gemeentehuis lag er vanuit HvM zelf immers ook een voorstel voor een renovatie van 15 miljoen euro op tafel. Dat laat zien dat ook zij wisten dat er iets moest gebeuren.

Zorgelijk.

Dat maakt deze hele verkiezingsstrijd wrang. Want inwoners kregen de indruk dat het project nog eenvoudig kon worden tegengehouden. Dat bleek niet waar. De grootste verkiezingsbelofte leverde uiteindelijk nul verandering op. 

Misschien is dat wel het meest zorgelijke van deze verkiezingen. Niet dat partijen van mening verschillen, want dat hoort bij democratie. Maar wel dat een ingewikkeld dossier bewust werd teruggebracht tot een simpele tegenstelling die politiek goed werkte, maar bestuurlijk nooit realistisch was.

Eerlijk.

Politiek mag scherp zijn. Politiek mag kritisch zijn. Maar inwoners verdienen wel eerlijke politiek. Geen verkiezingsretoriek waarvan na de verkiezingen ineens blijkt dat de werkelijkheid toch iets ingewikkelder ligt.