Blij worden van het alledaagse.

Op het Dekamarktplein raakte ik aan de praat. Ondertussen stond een jongedame te emmeren bij haar fiets. Na een poosje vroeg ik of ze hulp nodig had.

“Ja graag, ik krijg mijn fiets niet van het slot en ik moet naar Huttendorp want daar ben ik vrijwilliger”. Ook ik kon het niet oplossen. Gelukkig bracht Piet haar met zijn stationwagen met fiets en al naar Huttendorp.

In de supermarkt stonden twee jonge buitenlandse toeristen bij de kassa. Ze vergaten hun statiegeldbon in te leveren. De hoofdcaissière was onvermurwbaar en gebood ze de volgende keer terug te komen, hoewel de jongens diezelfde dag vertrokken. Een vrouw voor me bij de kassa loste het op: “Geef die bon maar aan mij, ik betaal jullie het geld”.

Recent vroeg een ondernemer om hulp bij een vergunning. Ik ging ermee aan de slag. Helaas liep het anders dan gehoopt. Toch bracht hij twee bossen pioenen aan de deur, als dank voor mijn inspanningen.

Op 1 oktober liet een mede-Oostopper me weten dat er een bijzondere vogel in onze tuin zat: de Bladkoning. Deze vogel was op doortrek geland voor de regen, omdat onze tuin mega vogelvriendelijk is volgens deze vogelspotter.