Eve­ne­men­ten maken Steen­wij­ker­land

Evenementen worden gedragen en uitgevoerd door onze inwoners; de overheid faciliteert hierin. Vanuit dat perspectief wil de CDA-fractie het evenementenbeleid benaderen.

De input hiervoor moet dan ook komen van mensen die het voelen. Veel mensen hebben evenementen bezocht, de corso’s zien rijden, de gondels zien varen en mogelijk een bezoek gebracht aan het bloemenprikken, maar er is veel meer.

Het is een onbeschrijfelijk gevoel om de beker bij het winnen van een corso omhoog te tillen! Maar kent u ook het gevoel van machteloosheid als de creatie niet kan starten doordat een as kapot is, een gondel omvalt of een motor stopt? Dan staan stoere mannen en vrouwen langs het parcours te vechten tegen tranen.

En hoe voelt het als je om twee uur ’s nachts met een klein groepje overblijft om nog 50.000 dahlia’s te verwerken, en het dan toch lukt om om zeven uur ’s ochtends die creatie de tent uit te zien rijden, en dat dit dan het mooiste is wat je die dag zult zien? Zo ontzettend veel emotie komt erbij kijken.

Maar dat is niet alleen bij een corso of gondel; dat is ook bij het organiseren van een feest waarop je met plezier terug kunt kijken. Een optocht waar iedereen van genoten heeft, of een theaterstuk dat succesvol wordt afgesloten. Nog steeds verschijnt er een glimlach op mijn gezicht als ik bekenden van Storm over Beulake tegenkom.

Je kunt evenementen in deze gemeente niet op één hoop gooien. Een onweersbui boven een corso is iets anders dan een onweersbui boven Woodstock. Maar de organisaties weten wat ze moeten doen in die situaties. Uit ervaring weet ik hoe lastig het is om die knoop door te hakken, maar met voldoende deskundigheid om je heen komt men tot een goed besluit. De gemeente kan hier geen blauwdruk voor geven.

Voorzitter, dan de sociale impact. Ik gebruik hiervoor het voorbeeld van mijn neefje. Al jaren is hij de hele zomervakantie bij ons om te bouwen aan de corsowagen. Een jongen, opgegroeid in een appartement midden in Den Haag, met inmiddels een vwo-diploma. Maar hier heeft hij leren lassen, buigen, bouwen, doorzetten, afmaken, saamhorigheid ervaren en een vriendin gevonden.

Hoe anders had hij zich ontwikkeld als hij dit niet had gekend? Die sociale impact wordt zwaar onderschat en zien we niet terug in het voorliggende beleid. Dat maakt dat investeringen in het vermaak van jongeren veel minder nodig zijn. Het maakt dat mensen elkaar door en door hebben leren kennen en, als het erop aankomt, voor elkaar klaarstaan. Dit scheelt ons heel veel kosten die niet gemaakt worden en ook niet in beeld zijn. Dit pleit dus voor investeren in evenementen in plaats van hierop te bezuinigen.

Voorzitter, hier komen we precies bij het punt waar ik mee begon. De organisaties weten wat ze kunnen en welke besluiten ze moeten nemen. Niemand neemt onbezonnen risico’s. Vanuit dat vertrouwen moet een evenementenbeleid ontstaan. Organisatoren en vrijwilligers weten dat er duurzaamheidsdoelen, veiligheidseisen en wet- en regelgeving zijn waaraan voldaan moet worden. Laat de vormgevers van het evenementenbeleid vooral gebruikmaken van die kennis om zo tot een voldragen plan te komen.

Voorzitter, we zien de nota die er nu ligt als een start, maar er moet nog veel gebeuren.

(Foto: Bloemencorso Vollenhove)