Men­sen het ga jul­lie goed. a Dieu, ik denk dat ik dit en jul­lie nog ga mis­sen.

Jan de van der Schueren heeft 8 jaar, waarvan 4 jaar als fractievoorzitter, in de raad zitting gehad en heeft vele malen het woord gevoerd in de raadzaal om ons CDA geluid naar voren te brengen. Dit is niet onopgemerkt gebleven. Jan heeft voor al zijn inspanningen de Stadpenning ontvangen en opgespeld gekregen door burgemeester Bolsius.

Natuurlijk had Jan ook nog enige woorden voor de (toekomstige) raad.

Voorzitter, beste Lucas, wethouders, collega raadsleden en buitengewoon raadsleden Ik voel me een bevoorrecht mens, ik BEN een bevoorrecht mens. 8 jaar lang heb ik me in deze raad in mogen zetten voor de toekomst van Amersfoort, Hoogland en Hooglanderveen.

In die 8 jaar heb ik ongelooflijk veel geleerd. Geleerd over hoe de stad er voor staat, waar we naar toe gaan, wat er speelt en welk beleid we daarvoor willen hebben. En ik heb er mee over mogen besluiten.

Heel veel moeilijke woorden heb ik geleerd:

• Ravijnjaar
• Planuitval
• Netcongestie
• BOPA
• Handelingsperspectief
• Mitigerende maatregelen
• Flankerend beleid
• Terzelfdertijd
• Confrere …

Ik heb gemerkt dat ik een behoorlijke hekel heb gekregen aan het woord “polarisatie”. Want in een samenleving, dus ook in de gemeenteraad is nooit iedereen het met iedereen eens. Vaak wordt dan al snel gezegd dat we polariseren.

Maar dat we het niet met elkaar eens zijn, maakt niet dat de ander geen gelijk heeft, het maakt ook niet dat de ander niet deugt of een slecht mens is. Dan is niet meteen sprake van polarisatie. Het is een verschil van mening.

Het dwingt ons allemaal om niet alleen te horen, maar vooral te luisteren, proberen de ander te begrijpen en aandacht voor de ander te hebben, de ander te zien. Ik heb hier tijdens mijn bijdragen bij de Algemene Beschouwingen al eerder aandacht voor gevraagd.

Nu na 8 jaar is het afscheid daar. Ik bedank alle ambtenaren, en vooral de ambtenaren waarmee ik vanuit mijn portefeuilles veel mee te doen heb gehad. Ik bedank enorm de griffier en al haar medewerkers. Dank ook aan het college, voor al jullie energie en inzet. Dank aan de altijd vriendelijke en behulpzame bodes. Dank aan jullie allemaal.

En last-but-not-least dank je wel Ingrid. Dat je me al die jaren geen strobreed in de weg hebt gelegd, me steunde, de hond uitliet wanneer dat nodig was. Niet teleurgesteld was als ik belde om te zeggen dat ik niet thuis kwam eten, maar een frietje bij van Gogh ging halen. En niet boos was als ik na weer een lange vergadering pas om 1 of 2 uur ‘s nachts thuis kwam. Althans, dat denk ik, want je lag gelukkig dan al te slapen.

Ik wens jullie allemaal, en zeker ook de nieuwe raad en het nieuwe college, aandacht voor elkaar, aandacht voor onze inwoners.

En misschien mag ik een suggestie doen aan de nieuwe raad: geef elkaar allemaal een hand bij aanvang van een vergadering, kijk elkaar in de ogen, vecht elkaar de tent uit tijdens het debat, en geef elkaar na afloop van de vergadering weer een hand. Blijf elkaar zien!

Mensen het ga jullie goed, a Dieu, ik denk dat ik dit en jullie nog ga missen. Dus, tot morgen!