Stad in Verbinding: samen aan de slag voor Amersfoort.

Voorzitter,
Op voorhand zag ik op tegen de onderhandelingen.

Dat komt doordat de ander begrijpen voor mij en mijn partij vaak even belangrijk is dan de ander overtuigen. Hoe zeer ik ook hecht aan Thorbecke, bestuurlijke zuiverheid en mijn afkeer van waardenloze politiek, uiteindelijk is voor mij het zoeken naar gemeenschappelijke grond de kern van politiek. Zeker hier in de gemeenteraad.

Spoiler alert: het is me hartstikke meegevallen. Ik heb bij vlagen zelfs genoten van alle passie, scherpslijperij, powerplay, vasthoudendheid en de betrokkenheid bij deze stad.

Vooral dat laatste. Die enorme betrokkenheid, om niet te zeggen liefde, voor Amersfoort, de dorpen, de mensen. Dat is bij alle vijf partijen ruim voorhanden.

In het begin waren de politieke verschillen overduidelijk. En werd er, alsof 18 maart nog aanstaande was, met elan getoeterd vanaf de ivoren toren van het eigen gelijk.

Maar met hulp van de humor en het naturelle overwicht van formateur Henri Lenferink veranderde dat. Langzaam maar gestaag gingen de oren open voor de argumenten van de ander. De optimist in mij ontwaarde zelfs aan tafel af en toe een vleugje deemoed. En toen we op een bepaalde avond besloten om met zijn tienen nog een pilsje te doen op het het plein wist ik dat witte rook enkel nog een kwestie van tijd was. Want er was in de ploeg een bereidheid gevaren om in het belang van de stad politieke verschillen te overbruggen. Om elkaar en elkaars drijfveren werkelijk te zien. In het aangezicht van de ander, zou Levinas tevreden hebben geconstateerd.

We hebben splijtzwammen bij de kop gepakt. En we hebben elkaar gevonden. We weten wat ons te doen staat. We moeten heel veel huizen bouwen, de spreidingswet uitvoeren, parkeerbeleid 2.0 uitwerken, een verdiepte Amsterdamseweg, meer Boa’s om ook zo de veiligheid te verhogen, de stad verder vergroenen, ons sociale hart onverkort laten kloppen. Maar he, ik ga hier niet ons hele akkoord verder oplepelen. U heeft immers ‘Stad in Verbinding’ gelezen.

En we willen dat bereiken met een krachtige Raad, die bijv ook het laatste woord krijgt bij Wind op Isselt. Een vrije kwestie dus. We willen een Raad die meedenkt en niet enkel collegebeleid afstempelt. Daarnaast willen we de kracht van de stad verder aanspreken. Daarvoor gaat het college een gelaagd programma uitwerken.

Een kleine, persoonlijke noot: ik ben oprecht blij dat we ook de debatcultuur in deze stad een slinger gaan geven.Kortom, dit brede coalitieakkoord staat in zijn bestuurlijke nuchterheid haaks op de tijdsgeest. Geen hoogdravende visie, maar wel degelijk een krachtig antwoord op de polarisatie waar onze stad onder gezucht heeft.

Ten slotte:
Het is na deze vergadering aan de zes wethouders om dit akkoord op hoofdlijnen verder uit te werken. Ik wens hen daarbij energie, humor en vreugde toe. Zodat ze steeds weer met wijsheid invulling kunnen geven aan de kaders van de raad. Opdat het bestuurders-juk, met behulp van deze wijsheid, zacht gedragen kan worden.