‘Gewoon doen’

Gewoon doen, met de nadruk op het eerste woord, betrof in ieder geval onze motie over de Wilhelminavijver. De essentie: stop met die onnodige en veel te dure onderzoeken, stop met
die krankzinnige bedragen (3,5 tot 6 miljoen euro!), repareer gewoon die vijverbodem en geef daarvoor maximaal 3 ton uit. Dat bedrag hebben wij niet zelf verzonnen, wij hebben bij
hiervoor gekwalificeerde bedrijven informatie ingewonnen. Ook de andere oppositiepartijen zijn het problematiseren en het getreuzel zat, zij steunden onze motie. De wethouder wierp
nog de nodige bezwaren op, maar kreeg daarbij alleen steun van de coalitiepartijen. Het raadslid van de partij van de wethouder, de PvdA, probeerde de motie nog te framen als verkiezingsretoriek (“een campagne-vijver”), maar hij moest toch toegeven dat het CDA al in april vorig jaar een motie van vergelijkbare strekking heeft ingediend. Die motie werd
weliswaar door de raad aangenomen, maar werd nooit door het college uitgevoerd. Met zes stemmen tegen en twaalf stemmen vóór werd onze motie royaal aangenomen. 

Gewoon doen, met de nadruk op het tweede woord, gold wat ons betreft de gunning aan de nieuwe huurder voor de Wintertuin. Vorig jaar is met de gemeenteraad een selectieproces afgesproken om te komen tot de keuze voor een nieuwe huurder. In die selectiecriteria is ruim aandacht besteed aan de belangen van de omwonenden. De geselecteerde huurder scoorde 79 van de te halen 100 punten. Doén dus, zou je zeggen. In een motie vroegen Lijst Schouten en de VVD echteer om eerst een extra participatieronde met de buurt te houden. Die motie werd ook gesteund door GroenLinks, en werd dus aangenomen. Goed voor weer enkele treurige maanden vertraging. En dat terwijl er sowieso nog een participatieronde zal volgen bij vergunningverlening, als afgeweken wordt van het omgevingsplan. Ik wens de nieuwe huurkandidaten een koel hoofd en een warm hart toe, en vooral veel geduld. Nu maar hopen dat ze niet de handdoek in de ring gooien.

Gewoon doen, nadruk op het eerste woord, geldt voor het initiatief van CDA-collega Rene van Wijk. In het Presidium had hij eerder voorgesteld maatregelen te nemen om het
afsplitsen van hun partijen door raadsleden, en zo eenmansfracties te vormen, te ontmoedigen. Uiteindelijk werd dit nu besproken in de vorm van een raadsvoorstel. Geen fractievergoeding meer (o.a. voor scholing), geen fractievoorzitters-toelage, geen steunfractieleden. Ja, wettelijk mag je je afsplitsen van de partij waarmee je gekozen bent, maar dat betekent nog niet dat het gewenst is. ‘Zetelroof’ en ‘kiezersbedrog’ heb ik zo’n afsplitsing wel eerder genoemd, en dat werd mij door die afsplitsers niet in dank afgenomen. Kan je niet meer samen door één deur, geef je opvolger een hand, maak je stoel vrij en wens hem/haar het beste. Gelukkig vond de meerderheid van de raad ook dat het wel een beetje minder mag met die afsplitsingen. Het voorstel werd met drie stemmen tegen en vijftien stemmen vóór aangenomen.

Vriendelijke groet, Rik van Hardeveld, fractievoorzitter.