Besturen is een vak
De afgelopen jaren is er in Houten veel gebeurd. Een integriteitsrapport legde stevige conclusies op tafel. De burgemeester trad af. Wethouders stapten op. Ook de interim-directie vertrok vroegtijdig vanwege de vertroebelde verhoudingen met het bestuur. Dat zijn geen kleine gebeurtenissen. Dat raakt het vertrouwen in het bestuur en het functioneren van het gemeentehuis. Juist daarom moeten we terug naar de basis. Een gemeente besturen is geen experiment. Het is een vak. En dat vak gaat verder dan goede bedoelingen of politieke bevlogenheid. Het vraagt om vakmanschap, rolvastheid en een goed samenspel tussen politiek, bestuur en ambtelijke organisatie.
Geld is meer dan een begrotingspost
Houten staat, net als veel gemeenten, voor stevige financiële keuzes. Minder middelen vanuit Den Haag, stijgende kosten in het sociaal domein en grote investeringsopgaven dwingen tot scherpe keuzes.
CDA Houten staat voor financiële degelijkheid. Maar wat is dat eigenlijk?
In het sociaal domein, met name de jeugdzorg, Wmo en sociale zekerheid, is het financieel slim om te investeren in het voorliggend veld. Denk aan het versterken van jongerenwerk en stimuleren van samenwerking tussen maatschappelijke organisaties. Vroegtijdig hulp bieden voorkomt intensiever zorg met onvermijdelijk hogere kosten. Maar zomaar budgetten verplaatsen naar maatschappelijke organisaties en hopen dat het daarmee beter gaat, werkt niet. Het is nodig om vernieuwende projecten (In jargon: transformatieprojecten) goed te begeleiden en goed te monitoren of het werkt. Beleid is pas succesvol als het werkt in de praktijk.
Soms is financiële degelijkheid wel bezuinigen, dan heb je als gemeente een goed en zorgvuldig te doorlopen, mét de samenleving, om tot doordachte keuzes te komen. Niet kapot bezuinigen. Wél realistisch prioriteren.
Belangrijke voorzieningen - plekken waar mensen elkaar ontmoeten, sporten, leren en meedoen - vormen het cement van onze gemeenschap. Daar ga je zorgvuldig mee om. Dan ga je pal voor het Mozaïek Tull en ‘t Waal staan waar sluiting dreigt. Staan voor de verenigingen die Houten een fijne plek maken om te wonen. Staan voor de stichtingen die omzien naar de kwetsbaren in de samenleving. Dat doe je vanuit solidariteit én rentmeesterschap. Bij het bezuinigen op preventie past een mooi gezegde: goedkoop is duurkoop.
Natuurlijk kijk je ook hoe de gemeente zelf efficiënter kan werken. Stop als eerste met al die interne verrekeningen. Dat is broekzak-vestzak. Stop met het denken vanuit deelbelangen. We staan samen voor één Houten.
Maar financiële degelijkheid is ook slim begroten. In de praktijk zie je - ook in Houten - dat geld soms wel wordt begroot, maar niet altijd volledig wordt besteed. Niet omdat het niet nodig is, maar omdat uitvoering vertraagt, teams onder druk staan of vacatures lastig te vervullen zijn. Tegelijkertijd lopen op andere plekken de kosten op, bijvoorbeeld door noodzakelijke externe inhuur.
Als de organisatie moeite heeft om plannen waar te maken, heeft het weinig zin om aan de voorkant keihard te snijden. Dan verzwak je juist de basis die nodig is om beleid uit te voeren. Financieel gezond worden vraagt daarom om twee dingen tegelijk: scherpe keuzes én een organisatie die keuzes realiseert.
Samenspel is de sleutel
Financiën en uitvoeringskracht raken direct aan de vraag hoe wij als gemeente samenwerken.
Een gemeenteraad stelt kaders en controleert. Het college bestuurt en voert uit. De ambtelijke organisatie zorgt voor professionele voorbereiding en uitvoering. Dat samenspel werkt alleen als iedereen zijn rol kent én respecteert.
In een periode van bestuurlijke onrust ligt het risico op de loer dat de raad harder gaat drukken. Meer details wil sturen. Meer op de stoel van het college gaat zitten. Dat is begrijpelijk, controle is een kerntaak van de raad, maar het lost het probleem niet op.
Sterker nog: als rollen vervagen, wordt de organisatie onduidelijk aangestuurd en neemt de effectiviteit af. De ambtelijke organisatie raakt intern gericht. Maatschappelijke partners verliezen het contact met hun aanspreekpunt.
De raad heeft juist een andere, misschien wel belangrijkere voorbeeldfunctie: verschillen overbruggen, duidelijke kaders stellen en richting geven. Niet micro-managen, maar koers bepalen. Niet op incidenten reageren, maar stabiliteit brengen.
Zo breng je het college in positie om daadwerkelijk verschil te maken voor Houten. Zo doen wij dat als CDA Houten.
Tegenwicht aan polarisatie
Inwoners zien wat er gebeurt. Zij merken bestuurlijke wisselingen. Zij lezen over integriteitsonderzoeken. Dat tast vertrouwen aan.
Dat vertrouwen win je niet terug met grotere woorden of scherpere tegenstellingen. Dat doe je door volwassen politiek te bedrijven. Door verschillen inhoudelijk uit te spreken, maar elkaar niet weg te zetten. Door gezamenlijk te laten zien dat het algemeen belang zwaarder weegt dan partijpolitiek gewin.
Juist in tijden waarin landelijke politiek en de samenleving polariseert, kan Houten het verschil maken. Door te laten zien dat lokale politiek wél samen kan werken. Dat debat stevig kan zijn zonder destructief te worden.
Dat is niet soft. Dat is bestuurlijke volwassen. En bovendien slim. Want welke inwoner in Houten heeft iets aan een kippenhok in het gemeentehuis?
Rust, richting en vakmanschap
Houten heeft behoefte aan rust. Aan een bestuur dat rolvast is. Aan een organisatie die weet waar zij aan toe is. Aan een raad die duidelijke kaders stelt en het college vervolgens ook ruimte geeft om uit te voeren.
Besturen is een vak.
En dat vak vraagt om integriteit, financiële discipline, uitvoeringskracht en respect voor elkaars rol.
Als we die basis op orde brengen, kan Houten vooruit.
Met vertrouwen.
Met realisme.
En met elkaar.
Wie gaat Houten besturen? Dat is aan u als kiezer. Kom stemmen op 18 maart. Stem CDA !
