Asiel en migra­tie

De Spreidingswet is op dit moment van kracht. Dat betekent dat wij als gemeente Molenlanden de wettelijke taak hebben om ongeveer 250 asielzoekers op te vangen. Die verantwoordelijkheid nemen wij serieus. Ook los van wetgeving vinden wij dat iedere regio in Nederland een eerlijke bijdrage moet leveren. Voor ons staat daarbij één uitgangspunt centraal: opvang moet passen bij de schaal en draagkracht van onze dorpen.

De gemeenteraad heeft in september 2025 besloten om uit te gaan van 2 à 3 opvanglocaties van 75 tot 125 mensen. Wij vinden die schaal niet passend bij onze kernen. Een grote groep nieuwkomers in één dorp kan veel vragen van de leefbaarheid en het onderlinge vertrouwen. Dan wordt opvang al snel iets van ‘de overheid’, terwijl wij juist willen dat het iets van de gemeenschap wordt.

Wij kiezen daarom voor kleinere locaties, bij voorkeur in eigen beheer. Dat is financieel haalbaar en maatschappelijk sterker. Kleinschaligheid maakt het mogelijk dat verenigingen, kerken, ondernemers en buurtbewoners betrokken zijn. Dat mensen elkaar leren kennen. Dat er contact ontstaat in plaats van afstand.

Zo houden we opvang menselijk, beheersbaar en eerlijk verdeeld, zonder de draagkracht van onze dorpen te overvragen.

Mocht kleinschaligheid niet haalbaar zijn, dan verkiezen we één grote afgelegen locatie boven 2 à 3 middelgrote locaties nabij een kern.

• CDA Molenlanden wil kleinschalige asielopvang met locaties. Op deze manier komen we tot een eerlijke verdeling en overvragen we de spankracht van onze kernen niet.
• Kleinschalige locaties kunnen worden gecombineerd met huisvesting voor bijvoorbeeld starters.
• Na een half jaar mogen asielzoekers werken. Door kleinschalige opvang is dit makkelijker met plaatselijke ondernemers te organiseren.

Als gemeente hebben we ook de plicht om statushouders op te vangen. Statushouders zijn asielzoekers die een verblijfstatus hebben gekregen. Ook hier loopt de gemeente achter. Tot medio 2027 moeten we nog 138 statushouders opvangen.

• Het is cruciaal dat we voldoende kleine woonruimtes hebben om statushouders in te huisvesten. Nu worden alleenstaande statushouders nog te vaak in een eengezinswoning geplaatst.
• Doordat de huisvesting van statushouders drukt op de hoeveelheid beschikbare sociale huurwoningen willen we inwoners uit de eigen gemeente voorrang geven op het restant van het sociale woonbestand.
• We moeten actief grondbeleid voeren om nieuwe sociale huurwoningen voor onze inwoners en statushouders te bouwen.
• Ook willen we aansluiten bij maatschappelijke initiatieven zoals De Thuisgevers en Takecare BnB.

De opvang van Oekraïners duurt nog altijd voort. Tot maart 2027 is er financiering, de verwachting is dat deze wordt voortgezet als opvang langer noodzakelijk blijkt te zijn. Vanaf het begin van de oorlog heeft Molenlanden veel Oekraïners opgevangen. Eerst lag het zwaartepunt bij particuliere opvang. Inmiddels worden de meeste Oekraïners opgevangen in gemeentelijke opvanglocaties, in Waal, Groot-Ammers, Giessenburg, Noordeloos. Maar nog steeds vangen ook veel particulieren Oekraïners op en worden deze Oekraïners wegwijs gemaakt door vrijwilligers in de dorpen. Dat verdient onze waardering en steun. In totaal vangen we 300-400 Oekraïners op menswaardige wijze op. CDA Molenlanden wil deze hulp zo lang als nodig graag blijven bieden. We verwachten wel toereikende financiering van het Rijk.

• Zolang als nodig vangen we Oekraïners menswaardig op in onze gemeente.
• We ondersteunen particuliere opvang en zetten de gemeentelijke opvanglocaties in principe voort.
• Wij vinden voortdurende communicatie met de omwonenden belangrijk.
• Wanneer de opvang stopt zou de omgeving inspraak moeten krijgen in de nieuwe invulling van de vrijkomende locatie.
• We stimuleren dat Oekraïners zo snel mogelijk aan het werk gaan, zelfs als de vergoeding die zij terugbetalen aan het Rijk afgedragen wordt.