Paas­groet

Het paasweekend staat voor de deur. Een moment om samen te zijn en even stil te staan bij wat er echt toe doet. Een weekend waarin we allemaal onze eigen tradities vieren, van het bezoeken van de Matthäus-Passion tot het voelen van de hitte van het paasvuur.

Tussen Goede Vrijdag en Pasen zit een dag waar we het weinig over hebben.

Op Stille Zaterdag valt alles stil. Het is de dag in het paasverhaal waarop het nog donker is en mensen niet weten wat er komt. De dag van wachten, van twijfel, van het gevoel dat het verhaal misschien wel voorbij is.

In de onrustige wereld waarin we leven kan het voor sommigen soms aanvoelen als Stille Zaterdag. Oorlog en spanningen lopen op en stijgende prijzen raken mensen thuis. Veel is onzeker. Veel voelt onaf.

Het paasverhaal begint niet bij de opstanding, maar in de stille dagen daarvoor. Niet bij zekerheid, maar bij twijfel. Niet bij licht, maar bij het moment waarop mensen denken dat alles verloren is.

En juist dan gebeurt het onverwachte: er komt nieuw leven.

Daarom biedt het paasverhaal nog altijd inspiratie. Hoop is niet iets voor later, als alles opgelost is. Hoop begint midden in de onzekerheid.
Dat betekent ook iets voor ons. In de politiek, maar net zo goed daarbuiten. Niet afstand nemen, maar nabijheid zoeken. Niet wegkijken, maar omzien naar elkaar. En elke dag proberen de wereld om ons heen een stukje mooier te maken.

Deze week zijn 1109 nieuwe CDA-raadsleden geïnstalleerd die deze opdracht oppakken. Mensen die die verantwoordelijkheid concreet maken, in hun eigen straat, dorp of stad. Ik wens hun wijsheid en plezier toe in deze eervolle taak.

Voor mij krijgt Pasen dit jaar een bijzondere lading. Ik mag naar Rome om daar de paasviering op het Sint-Pietersplein mee te maken en de paus te ontmoeten. Een plek waar zichtbaar wordt dat dit verhaal van hoop groter is dan wijzelf en mensen wereldwijd met elkaar verbindt.

Ik wens u een hoopvol paasfeest en vooral ook mooie dagen met familie en vrienden.

Hartelijke groet,

Henri Bontenbal