“Meer keten in Ber­kel­land!”

In een schuurtje aan de rand van een erf, tussen lege kratten en oude banken, komt de jeugd van Berkelland samen. Voor buitenstaanders misschien niet meer dan een plek waar bier wordt gedronken, maar wie beter kijkt, ziet dat er iets veel groters gebeurt. Keten zijn broedplaatsen van creativiteit, zelfstandigheid en saamhorigheid. Hier, op het platteland waar de mogelijkheden om elkaar te ontmoeten beperkt zijn, scheppen jongeren hun eigen ontmoetingsplek.

Ik weet dat uit eigen ervaring. Op de boerderij van mijn ouders stond vroeger een keet. Gebouwd door de vriendengroep van mijn broers en uiteindelijk overgenomen door mijn kameraden. Het was dé ontmoetingsplek: we voetbalden in het weitje ernaast, verzamelden er om uit te gaan en organiseerden er feestjes. Het was ons eigen domein, waar we leerden hoe je samen iets opzet, afspraken maakt en verantwoordelijkheid draagt.

Juist daarom vervullen keten een belangrijke sociale rol. Het is de plek waar vriendschappen ontstaan, waar jongeren elkaar leren kennen en waar de eerste stap wordt gezet naar betrokkenheid bij de samenleving. Kijk je om je heen, dan zie je dat veel van die jongeren actief zijn in het verenigingsleven. Ze zijn de vrijwilligers van nu: organisatoren van evenementen, bestuursleden van verenigingen en trainers bij sportverenigingen. Wat begint in een eenvoudige keet, groeit uit tot betrokkenheid in de samenleving.

In een tijd waarin eenzaamheid onder jongeren groeit, is het van groot belang dat er plekken bestaan waar iedereen welkom is, en waar niemand de portemonnee flink hoeft te trekken. De keet is laagdrempelig en dichtbij; dat houdt jongeren verankerd in hun eigen gemeenschap, ook wanneer ze elders studeren of werken.

Een biertje teveel of overlast? Natuurlijk komt dat voor, maar keten kennen hun eigen sociale controle: er zijn huisregels, ouders kijken mee en jongeren letten op elkaar. Normen en waarden worden er samen nageleefd, zodat het een fijne en veilige plek blijft. Jongeren krijgen er vertrouwen en leren waar grenzen liggen. Uiteraard met vallen en opstaan. Zoals overal.

Niet als bedreiging, maar als kweekvijver voor de samenleving van morgen: meer keten in Berkelland!