Column Alfred

Ik zie daarin overeenkomsten met ons eigen Putten. Ook ons huidige college met daarin het CDA is naar voren gestapt en heeft niet altijd gemakkelijke keuzes gemaakt. Denk aan de wijk Halvinkhuizen. Hard nodig voor nieuwe woningen, maar tegelijk ingrijpend voor de mensen die er nu zitten. Of neem de Ambachtstraat. Al vele jaren wordt gesproken over woningbouw op die plek. Niet fijn voor de bedrijven daar, maar wel logisch. En dan de Zuidelijke ontsluitingsweg, een moeilijke boodschap in dit gebied, maar o zo nodig om Putten bereikbaar te houden. Stuk voor stuk keuzes die wringen, die je soms misschien liever niet maakt, maar die wél nodig zijn voor het grotere geheel.

Ik gun mijn en andermans kinderen de kans om ook op hun zelf hier te kunnen wonen op het moment dat zij dat zouden willen. Net zoals ik dat zelf ooit ook kon.

Kiezen is één ding, het ook doen komt daarna. Het geld en de mensen zijn niet onbeperkt. Ook daarin moet je kiezen: wat vinden we echt belangrijk? Met drie tieners in huis vind ik wonen één van de belangrijkste dingen waarvoor ik wil kiezen. Ik gun mijn en andermans kinderen de kans om ook op hun zelf hier te kunnen wonen op het moment dat zij dat zouden willen. Net zoals ik dat zelf ooit ook kon. Daarom dus alle ballen op Halvinkhuizen, de Bosrande, maar ook op woningsplitsing, meergeneratiewoningen en studentenhuisvesting. Ook al gaat dat soms ten koste van andere belangen.   

Ik denk dat het CDA daar - net als de afgelopen vier jaar - op een goede manier werk van kan maken: nuchter, bekwaam, met oog voor elkaar, met de bereidheid om moeilijke knopen door te hakken. Aan de slag op z’n Puttens — omdat verantwoordelijkheid nemen begint bij gewoon beginnen.