Column Eric

De ruststand was niet in ons voordeel — en eerlijk is eerlijk, de eindstand al helemaal niet. We hadden afgesproken in de tweede helft twee keer te scoren; het werden er uiteindelijk één. Maar wat mij betreft was dat ene doelpunt net zo waardevol als een overwinning. Want de zon scheen, de meiden bleven strijdbaar, ouders stonden langs de lijn te genieten en de sfeer was goed.

Na afloop dronk ik met de andere teamleiders een bak koffie in de kantine, om de wedstrijd door te nemen en alvast vooruit te kijken naar de tweede seizoenshelft. Daarna naar huis om te eten, opnieuw sporttas i pakken om zelf het veld op te gaan om met ons 35+ voetbalteam de Lost Boys een wedstrijd te voetballen tegen voetbalvereniging v.v. Elspeet.

En dan stopt het verenigingsleven niet. Over twee weken beginnen de trainingen met het SDCP Gehandicapten team weer. Het G-team is het allerbeste voetbalteam wat ik tot nu toe heb meegemaakt: een bonte mix van karakters, leeftijden, kwaliteiten en beperkingen, maar een samenhorigheid, respect en geduld, waar menig sportteam van kan leren.
 

Ik zie dagelijks hoeveel het betekent wanneer mensen zich inzetten voor een vereniging en voor elkaar

Ik ben Eric Kraai, geboren en getogen in Putten en vader van vier kinderen en werkzaam bij een bouwbedrijf in Nunspeet. Putten is mijn thuis, ik woon graag in Putten met het Veluwemeer, de bossen en de buitengebieden oftewel een prachtige omgeving om te wonen. Een plek waar je de ruimte hebt om te leven, te sporten en elkaar te ontmoeten.

Aan het kampvuur praat ik regelmatig met mijn zwager Wim van de Koot (de lijsttrekker van CDA Putten)

Via het voetbal, de teams waarin ik vroeger speelde, tot de teams waar ik nu bij betrokken ben — zie ik dagelijks hoeveel het betekent wanneer mensen zich inzetten voor een vereniging en voor elkaar. Dat spreekt mij aan in het CDA in Putten en daarom ben ik ook van lid van deze mooie club!