23 februari 2026 2 minuten lezen

Column Jolanda

Met nog bijna een maand te gaan tot de gemeenteraadsverkiezingen verschijnen de posters en spandoeken op diverse plaatsen in Putten. Ook bij ons in het weiland staat een spandoek met daarop een enthousiast team van ervaren raadsleden en nieuwkomers, mensen met verschillende achtergronden, leeftijden en verhalen. Een afspiegeling van het dorp waarvoor we ons inzetten. Geboren en getogen Puttenaren, mensen die hier al decennia wonen en – zoals ik – iemand die hier “pas” negen jaar woont. Dat woordje pas zet ik bewust tussen aanhalingstekens. Want vanaf dag één voelde Putten als thuis en inmiddels voel ik mij helemaal ingeburgerd.

Woensdag 18 februari was de aftrap van de campagne. Met ons team het dorp in en in gesprek met inwoners en ondernemers. Eerlijk? Ik vond het spannend, maar dat sloeg al snel om en ik genoot van de leuke gesprekken met mensen. Soms heel kort, een enkele keer wat langer maar bovenal positief.

Op social media krijg ik regelmatig stevige reacties op mijn keuze voor het CDA. Soms scherp, soms fel. Verschil van mening vind ik geen probleem. Integendeel, een goed gesprek over standpunten kan verhelderend en zelfs verrijkend zijn. Niemand heeft tenslotte 100% gelijk. Juist door te luisteren en het gesprek aan te gaan, kom je samen verder.

En dat is precies waar lokale politiek om draait. In de gemeenteraad zit je met verschillende partijen, verschillende overtuigingen en verschillende idealen. Toch moet je samen tot besluiten komen die zo dicht mogelijk bij het algemeen belang liggen. Dat betekent soms water bij de wijn doen. Dat betekent compromissen sluiten. En ja, dat betekent ook dat het nooit iedereen volledig naar de zin kan zijn.

Het gaat niet om winnen of gelijk krijgen. Het gaat om samen bouwen aan een dorp waar we ons thuis voelen

Op social media zie ik geregeld frustratie over besluiten die genomen worden. Wat mij daarin raakt, is het gevoel dat “de gemeente” maar wat doet, zonder oog voor inwoners. Alsof er een klein clubje is dat achter gesloten deuren beslist over het dorp. Maar zo werkt het niet. Als gemeenteraadslid vertegenwoordig je álle inwoners, niet alleen degenen die op jou hebben gestemd. En iedere inwoner kan en mag (graag zelfs!) contact opnemen met zijn of haar volksvertegenwoordigers. Gemeenteraads- en commissievergaderingen zijn openbaar, te volgen vanaf de tribune of online. Transparanter kan bijna niet.

Democratie is geen toeschouwerssport. Het vraagt betrokkenheid. Verdiep je in verkiezingsprogramma’s. Stel vragen. Kom naar bijeenkomsten. En vooral: laat je stem niet verloren gaan. Door lid te worden van een lokale partij kun je zelfs meedenken en meepraten over het verkiezingsprogramma. Jouw ideeën doen ertoe.

Putten is niet van “de gemeente”. Putten is van ons allemaal. En hoe meer mensen meedoen, meedenken en meepraten, hoe sterker ons dorp wordt. Dat is geen loze campagneslogan, maar een overtuiging die ik elke dag voel en waardoor ik mij wil inzetten in de lokale politiek. Want uiteindelijk gaat het niet om winnen of gelijk krijgen. Het gaat om samen bouwen aan een dorp waar we ons thuis voelen – of je hier nu je hele leven woont, of “pas” negen jaar.