Op bezoek bij.. Emmy van Asselt

Opgroeien in omgeving IJsselmuiden

Emmy, eigenlijk Femmy maar daar waren er al genoeg van volgens haar oma, werd geboren op 29 april 1950 in de, zogenaamde Koekoekspolder, bij IJsselmuiden. Een polder met veel tuinders. Haar overgrootvader was een van de eerste grote tuinders in deze polder. Haar opa bouwde dit verder uit. Haar vader was er in eerste instantie ook werkzaam en had daarnaast bij zijn eigen woning ook een klein tuindersbedrijf. De vader van Emmy had echter andere ideeën en werd naast tuinder ook leraar aan de huishoudschool. Dit hield in dat hij vroeg in de morgen de groente oogstte. Daarna bracht hij het naar de veiling in IJsselmuiden en dan ging hij aan het werk als docent. Hij had echter nog een hobby en dat was schrijven voor de krant. Hij schreef naast de raadsverslagen ook andere artikelen. Hij heeft dit 60 jaar gedaan. Al zijn stukken bewaarde hij in plakboeken. Deze zijn inmiddels overhandigd aan het gemeentearchief van Kampen. 60 jaar geschiedenis van IJsselmuiden en omgeving.

Familie en gezin

De moeder van Emmy was, naast moeder en huisvrouw, de spil van het gezin. De familie Schinkel bestond uit vader moeder en 10 kinderen waarvan Emmy de tweede was. De kinderen verdienden een extra zakcentje door bij pa in de tuinderij te helpen maar moeders was degene die het geheel draaiende hield. Emmy ging naar de openbare lagere school. Later gingen haar broertjes en zusjes naar de Christelijke Nationale school. Dit alles had te maken met de ontwikkelingen van de kerkgemeenschap in en rond IJsselmuiden. In 1931 werd in de Hervormde dorpskerk van IJsselmuiden de predikant afgezet. Hij stichte met een groot aantal volgelingen een eigen gemeente, de Vrij Hervormde Gemeente. De ouders van Emmy waren lid van deze gemeente. Deze gemeente viel later uiteen in verschillende groepjes. Streng in de leer!! In deze kerkelijke omgeving groeide Emmy op. Vanaf haar 13de jaar ging het gezin naar de Christelijk Geformeerde kerk in Kampen.

School en werk

Na de lagere school ging Emmy naar de Chr. ULO in IJsselmuiden. Deze was daar net begonnen met één klas. De heer De Wolf gaf daar les samen met een wiskunde leraar die over kwam vanuit Kampen. De school groeide en kwam uiteindelijk terecht in “het Oude Mannenhuis”.

Het was een mooie tijd waar Emmy regelmatig op de gang stond en dingen uithaalde die ze thuis niet had geleerd. Na de ULO, Emmy was toen 16 jaar, wilde ze graag juf worden op een lagere school. Volgens haar vader was het ook leuk om les te geven op een huishoudschool. De keuze viel op de opleiding N19 in Zetten waar ze eerst de vormingsklas moest doen.

En zo zat Emmy op haar 16de in een internaat in Zetten. Daar leerde ze veel van de wereld. Met mensen om haar heen van allerlei pluimage werd de wereld ineens een stuk groter. Ze kwam erachter dat ze de opleiding daar niet wilde volgen. Ze ging in Apeldoorn op kamers wonen en daar studeren.

Op haar 21ste werd ze docent huishoudkunde en gezondheidskunde in Uddel op de toenmalige LHNO school. Een streng christelijke school waar ze met plezier haar werk deed.

De liefde: Guus en de komst van de kinderen

In de tussen tijd had ze met Guus een serieuze relatie opgebouwd. Guus kwam uit Grafhorst en behoorde tot de vrienden groep die al jaren bij elkaar kwamen. Hij kwam ook al jaren bij Emmy thuis. Er was al die jaren echter geen serieuze klik geweest. Op haar twintigste werd het echter serieus tot grote verbazing van haar moeder. Toen er in 1972 een woning vrij kwam bij het bedrijf waar Guus werkte (Van de Craats in Ede) besloten ze te trouwen. In 1974 mochten ze hun eerste kindje ontvangen. In eerste instantie mocht Emmy niet meer werken in Uddel. Parttime bestond nog niet echt en de directeur vond moeders lastig als personeel. Echter door problemen met ander personeel werd Emmy toch weer gevraagd en ging ze één dag in de week werken. Daarna werkte ze op verschillende scholen als een soort van vliegende kiep die alle gaten in het rooster kon opvullen. Het gezin werd gezegend met nog eens drie kinderen.

Emmy en Guus zijn echter mensen die niet van stilstaan houden. In 1981 lazen ze een artikel over een project in Libië waar ze beide wel oren naar hadden. Na wat gesprekken en de nodige voorbereidingen vertrok het gezin in 1983 naar Libië waar ze samen met andere pioniers aan de rand van de woestijn gingen wonen. Daar werd een project gestart met koeien en kippen. Guus was verantwoordelijk voor het managen van de Feedmill. De insteek van Libië was om zelfvoorzienend te worden met vlees en verse melk en maar ook te zorgen voor werk voor de plaatselijke bevolking. Een mooie tijd volgens Emmy ondanks dat ze nog nooit zoveel zand had gezien. Na vier jaar vertrokken ze weer naar Nederland, hun oudste werd twaalf en moest naar de middelbare school, en kwamen terecht in Nijkerk. Guus werd bedrijfsleider van Van de Bunt (nu bekend als De Heus) en Emmy werd, na een jaar alles weer op de rit te hebben, docent op de LHNO De Fontein in Nijkerk. Dit deed ze tot 1993 waarna ze fulltime ging werken op de huidige Meerwaarde in Barneveld tot haar pensioen in 2015. Kerkelijk vonden ze hun plek in de gereformeerde kerk. In 1997 zijn ze gaan wonen op hun huidige adres in Putten.

Emmy en de politiek

In het leven van Emmy en Guus is politiek altijd wel aanwezig geweest. Op jonge leeftijd werd Emmy lid van de CHJO de jongerenorganisatie van de CHU dat later opging in het huidige CDA. Ze is al die tijd het CDA blijven steunen ondanks dat ze ook wel eens twijfelde. Het CDA past bij haar vanwege het gedachtengoed vanuit de Bijbel. De Bijbel centraal in je leven en ook in de politiek.

Daarnaast waardeert ze de huidige saamhorigheid van de partij. Het streven van het CDA in Putten naar omzien naar elkaar in een maatschappij waarin je oog hebt voor de noden en zorgen van de ander op alle terreinen van het leven. Ondanks dat ze altijd bezig is is ze nooit actief geweest voor het CDA. Dat ze nu op de lijst staat als lijstduwer is geheel nieuw voor haar maar doet ze met volle overtuiging.

Emmy vindt het woord trots een lastig woord en wil dit graag veranderen in dankbaarheid. Dan denkt ze o.a. aan haar gezin, 4 kinderen met partners en de 12 kleinkinderen, hoe goed ze het hebben en dan niet alleen financieel. Maar ook dat ze zoveel mensen om haar heen heeft die om elkaar geven en naar elkaar omzien. Guus is trots op haar en blij dat ze het al zo lang met hem uithoudt. Beiden zijn ze dankbaar voor zoveel jaren samen.

Hobby en vrije tijd

Vakanties worden op dit moment vooral gevierd op de motor. Guus als kapitein en Emmy als tweede paar ogen achterop. Dit doen ze met veel plezier en zo hebben ze al grote delen van Europa gezien. Soms samen en soms in groepsverband. Emmy mag ook graag lezen. Vooral geschiedenis en boeken met een goede inhoud. Ook houdt ze van Podcast luisteren …. Kun je luisteren terwijl je werkt. Emmy heeft op gebied van muziek geen voorkeur voor speciale bands of zangers. Ze luistert meestal naar radio 5, liefst naar muziek uit de jaren 60. Ze zingt graag de oude psalmen, zingen vanuit het hart! Emmy en Guus mogen graag kijken of luisteren naar mannenkoren en mooie opwekkingsliederen, maar in de auto staat altijd Radio 1 op vanwege het nieuws. Voor films is er eigenlijk weinig tijd maar Scandinavische misdaad series worden wel gewaardeerd. Verdere hobby’s zijn vooral wandelen, tuinieren en motorrijden. Maar Emmy is ook druk als senioren ouderling in de Gereformeerde kerk in Putten.

Geopolitieke situatie

Als we Emmy vragen wat haar te binnen schiet, als we vragen waar ze van onder de indruk is, dan is het antwoord duidelijk. Het feit dat Henri Bontenbal het CDA in zo korte tijd weer laat zijn waar het CDA voor staat. Daar is Emmy van onder de indruk. Waar het nog niet zo lang geleden een rommeltje was in de partij is er nu weer rust en straalt het weer vertrouwen uit met duidelijke standpunten waar het CDA voor staat. Respect voor elkaar in de politiek, zowel landelijk als in Putten, vindt ze heel belangrijk. Daarnaast is Emmy onder de indruk van wat er allemaal gebeurt in de wereld. Het Midden-Oosten, oorlogen in zoveel landen en de oorlog in Oekraïne die maar voortduurt.

Toen er steeds meer vluchtelingen uit Oekraïne naar Nederland kwamen hebben Emmy en Guus hun huis opengesteld voor een gezin van 4 personen. Het gezin woonde op de bovenverdieping. Na 2,5 jaar werd er bij de gemeente een andere plek gezocht voor deze mensen. Helaas werd deze situatie uitgebuit voor politiek gewin door een aantal personen. Heel verdrietig omdat de gemeente inmiddels al bezig was met het realiseren van extra woonruimte voor ontheemden. Ondanks deze nare ervaring blijven ze positief en gaat de deur, bij wijze van spreken, weer open als iemand dat nodig heeft .

Ter afsluiting

Positief blijven is belangrijk en dat wil Emmy iedereen meegeven. Iets wat wij hebben ervaren tijdens ons gesprek. Emmy een persoon die samen met haar man positief en actief in het leven staan. Bedankt voor jullie tijd en op naar de volgende Op bezoek bij……