In bewe­ging komen

In beweging komen! Dat was mijn motivatie om dit voorjaar politiek actief te worden. Het werd tijd om zelf iets te doen voor de inwoners van mijn gemeente; om voor hen in beweging te komen. Dat was het idee. Ik had er alleen niet op gerekend dat ik dat bewegen ook letterlijk moest nemen. De afstand van mijn woonhuis naar het gemeentehuis is net te kort om met de auto af te leggen. Dus had ik mij voorgenomen om van de weg naar een commissie- of raadsvergadering een leuke wandeling te maken. Ik had er alleen niet op gerekend dat ik die wandeling wel vijf tot zes keer per week zou moeten maken.

Want zo vaak werd ik afgelopen maand in het gemeentehuis verwacht. Was het niet voor een officiële vergadering, dan wel voor een informatieavond, een werkconferentie of een intern fractieoverleg. Mijn stappenteller maakt overuren. Interessant is dat ik op weg naar het raadhuis telkens het Raadsheerpad passeer. En de raadsdames dan, vraag ik mij elke keer onwillekeurig af? Maar ik vermoed dat de achtergrond van die naam historisch is en niets met wandelende raadsleden te maken heeft.

Ook politiek mocht ik afgelopen weken voor het eerst in beweging komen. Waar een maidenspeech in de Haagse politiek een zekere status heeft en met wat tradities gepaard gaat, word je in een gemeenteraad gewoon in het diepe gegooid: zwemmen maar! Er stond meteen een heikel financieel onderwerp op de agenda, waarvoor zelfs een extra raadsvergadering was ingepland. Weer een wandeling erbij.

Ik heb wel vaker een gezelschap toegesproken, maar dan als dagvoorzitter, discussieleider of acteur. Eigen beweegredenen doen er dan niet toe. Nu moest ik voor de eerste keer namens mijn fractie echt een politiek standpunt innemen en als nieuwkomer ervaren wethouders ter verantwoording roepen. Dat is nu eenmaal de taak van een gemeenteraad. Maar een beetje spannend vond ik het wel, zo’n eerste keer. Afgaande op de reacties geloof ik dat ik het er in mijn maidenspeech aardig van afgebracht heb. Al zag ik later zelf op de opnames nog wel wat schoonheidsfoutjes. Daar valt nog wat te bewegen, zal ik maar zeggen. 

Inmiddels heb ik ontdekt dat bij het in beweging komen als lokaal politicus ook heel aardige uitjes horen, zoals een ontmoeting met raadsleden uit onze Poolse en Duitse partnergemeenten Andrychów en Übach-Palenberg, een bezoek aan het Belgische Genk – dat net als Landgraaf een mijnverleden heeft – en een rondleiding over het terrein van ons eigen Pinkpopfestival, nog voordat daar enige artiest gearriveerd was. 

Tijdens dat uitstapje naar België hield generaal buiten dienst Peter van Uhm een indrukwekkende lezing over leiderschap. Hij had over ‘leren om het respectvol met elkaar oneens te zijn’, over vertrouwen en verantwoordelijkheid, over je morel kompas en keuzes maken. En dat verbinden niet alleen betekent je hand uitsteken, maar ook je nek als het moeilijk wordt. Kijk, dat zijn de betere teksten. Daar kom ik graag voor in beweging op het Raadsheerpad. Als het moet zeven dagen in de week.