
23 juli 2026
31 augustus 2026 3 minuten lezen
Toen ik deze zomer door onze gemeente reisde, ontdekte ik al snel dat de echte kracht van onze dorpen niet in gebouwen of voorzieningen zit, maar in de mensen die er wonen. Mensen die activiteiten organiseren, vrijwilligerswerk doen, verenigingen draaiende houden en zich inzetten voor hun omgeving.
In gesprekken met inwoners uit Sterksel, Leenderstrijp, Heeze en het buitengebied hoorde ik verhalen over betrokkenheid, ondernemerschap en gemeenschapszin. Verschillende verhalen, maar met één duidelijke rode draad: onze dorpen zijn sterk omdat mensen bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar en hun leefomgeving.

Gemeenschapskracht begint bij mensen
In Sterksel sprak ik met verschillende inwoners die actief zijn binnen het vrijwilligerswerk en het verenigingsleven. Wat opvalt is de enorme inzet van inwoners voor hun dorp. De kermis, het dorpshuis, de dorpswinkel, Sterksel Open Air en vele andere activiteiten bestaan dankzij tientallen vrijwilligers die bereid zijn verantwoordelijkheid te nemen voor hun gemeenschap.
Volgens hen is juist die betrokkenheid de grootste kracht van Sterksel. Mensen kennen elkaar, kijken naar elkaar om en zijn bereid zich in te zetten wanneer dat nodig is. Vrijwilligerswerk is er geen uitzondering, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dorpsleven.
Tegelijkertijd werd ook een aandachtspunt benoemd. Verschillende inwoners ervaren dat de inzet van vrijwilligers en initiatiefnemers niet altijd voldoende wordt gezien. Daarbij gaat het niet om grote waarderingscampagnes, maar om persoonlijk contact, belangstelling en zichtbaarheid van bestuurders in het dorp. Een gesprek, een bezoek of een blijk van waardering kan veel betekenen voor mensen die zich belangeloos inzetten voor hun gemeenschap.
Vrijwilligers en verenigingen als dragers van leefbaarheid
Ook buiten Sterksel kwam de belangrijke rol van vrijwilligers nadrukkelijk naar voren. In Leenderstrijp sprak ik met Anja, die zich al jarenlang inzet als dorpsondersteuner en organisator van uiteenlopende activiteiten. Haar verhaal laat zien hoe inwoners zelf zorgen voor verbinding, ontmoeting en ondersteuning van mensen die daar behoefte aan hebben.
Initiatieven zoals wandelgroepen, jeu-de-boulesactiviteiten, het eetpunt en de Strijpse kermis brengen mensen samen en versterken de sociale cohesie. Het zijn voorbeelden van hoe gemeenschapskracht ontstaat wanneer inwoners hun talenten inzetten voor anderen.
Ook in Heeze kwam het belang van verenigingen nadrukkelijk naar voren. In het gesprek met Johan werd duidelijk hoeveel werk er achter de schermen wordt verzet voor de Brabantsedag. Niet alleen het evenement zelf, maar vooral de periode van voorbereiding en wagenbouw zorgt voor ontmoeting, samenwerking en verbondenheid. Juist daar ontstaat het gemeenschapsgevoel waar veel inwoners trots op zijn.
Wonen en leefbaarheid: zorg voor de toekomst
Een tweede terugkerend thema is wonen. In vrijwel alle gesprekken werd aandacht gevraagd voor voldoende woningen voor eigen inwoners en voor de mogelijkheden voor jongeren om in hun dorp te blijven wonen.
In Sterksel werd gesproken over woningbouw voor jongeren en over de wijze waarop inwoners worden betrokken bij ruimtelijke ontwikkelingen. Daarbij werd benadrukt dat goede communicatie en participatie belangrijk zijn voor het vertrouwen tussen inwoners en overheid.
In Leenderstrijp ligt de aandacht vooral bij de betaalbaarheid van woningen en het realiseren van meer seniorenwoningen. Doorstroming van ouderen kan immers kansen creëren voor jonge gezinnen en bijdragen aan het behoud van een levendige gemeenschap.
De rode draad is duidelijk: wonen gaat niet alleen over stenen, maar vooral over het behouden van een vitale gemeenschap waarin verschillende generaties een plek kunnen vinden.
Ondernemerschap en initiatief verdienen ruimte
Een ander belangrijk gesprek vond plaats met Johan en Marlou. Hun ambitie om een agrarisch kinderdagverblijf te realiseren laat zien hoe ondernemerschap en maatschappelijke betrokkenheid hand in hand kunnen gaan. Hun initiatief speelt in op veranderende behoeften in de kinderopvang en draagt tegelijkertijd bij aan een toekomstbestendige agrarische bedrijfsvoering.
Hun verhaal laat ook zien dat inwoners en ondernemers behoefte hebben aan een overheid die duidelijk communiceert en actief meedenkt over mogelijkheden binnen bestaande regels en kaders. Niet door procedures los te laten, maar door initiatiefnemers vroegtijdig mee te nemen in verwachtingen, kansen en belemmeringen.
Vergelijkbare signalen kwamen ook in andere gesprekken terug. Inwoners waarderen een gemeente die niet uitsluitend kijkt naar wat niet mogelijk is, maar samen onderzoekt wat wél kan.
Vertrouwen door verbinding
Wat mij tijdens deze gesprekken vooral opviel, is dat inwoners niet vragen om een overheid die alles overneemt. Integendeel. Onze dorpen beschikken over een enorme hoeveelheid kennis, initiatiefkracht en betrokkenheid. Mensen willen verantwoordelijkheid nemen en zijn bereid zich in te zetten voor hun omgeving.
De uitdaging ligt vooral in de samenwerking. Vertrouwen ontstaat wanneer inwoners zich gehoord voelen, wanneer initiatieven serieus worden genomen en wanneer bestuurders zichtbaar aanwezig zijn in de gemeenschap. Gemeenschapskracht en goed bestuur versterken elkaar op die manier wederzijds.
Tot slot
De gesprekken van juli en augustus bevestigen opnieuw hoeveel kracht aanwezig is in onze gemeente. Vrijwilligers houden voorzieningen overeind, verenigingen verbinden mensen, ondernemers investeren in de toekomst en inwoners nemen initiatief voor hun eigen leefomgeving.
Dat stemt positief. Tegelijkertijd laten de gesprekken zien dat goede communicatie, wederzijds vertrouwen en een meedenkende overheid essentieel zijn om die kracht verder tot bloei te laten komen. Daar ligt een gezamenlijke opgave voor inwoners, verenigingen, ondernemers én gemeente.
Ook de komende periode blijf ik op pad gaan. Want goed bestuur begint voor mij nog altijd met luisteren, midden in de samenleving.
Jullie horen van mij!