14 juli 2026 3 minuten lezen

Waar kiest deze nieu­we coa­li­tie nu écht voor?

Vorige maand is het coalitie-akkoord 26-30 van Lokaal Vitaal, VVD en D66 naar buiten gebracht. Bijgaand onze reactie op dit akkoord.

Er staat zoveel in dit coalitieakkoord, maar er blijft bij ons één grote vraag hangen: Waar kiest deze coalitie nu écht voor?
Want eerlijk gezegd leest dit akkoord soms als een verlanglijstje voor Sinterklaas. 

Vrijwel iedere wens heeft een plek gekregen. Meer veiligheid, meer sport, meer cultuur, meer groen,
meer recreatie, meer woningbouw, meer voorzieningen, nieuwe fondsen, nieuwe onderzoeken
en nieuwe ambities. Maar politiek begint met kiezen.

Allereerst wil het CDA de coalitiepartijen feliciteren met het bereikte akkoord. Er ligt een omvangrijk document waarin zichtbaar veel tijd, energie en ambitie is gestoken. Veel onderwerpen die voor het CDA belangrijk zijn, komen erin terug: leefbare dorpen, veiligheid, verenigingen, ondernemers, woningbouw en bereikbaarheid. Dat waarderen wij.

Maar er zijn ook zaken waar het CDA totaal niet achter kan staan.

Het CDA kan zich absoluut niet vinden in de plannen voor een nieuw zwembad zoals die we lezen in dit coalitieakkoord. Wij vinden deze plannen onverantwoord, onvoldoende onderbouwd en uiteindelijk onbetaalbaar. Er wordt een financiële verplichting aangegaan waarvan de gevolgen voor de komende jaren onvoldoende inzichtelijk zijn. Dat vinden wij geen zorgvuldig bestuur.

Onze grootste zorg is niet alleen het zwembad zelf, maar vooral wat deze keuze betekent voor de toekomst van onze gemeente. Want iedere euro kan maar één keer worden uitgegeven.

Als deze plannen worden uitgevoerd, vreest het CDA dat er de komende jaren steeds minder ruimte overblijft voor andere belangrijke voorzieningen en investeringen. Denk aan woningbouw, onderhoud van wegen, sportverenigingen, cultuur, leefbaarheid in onze dorpen en ondersteuning van inwoners die dat nodig hebben. Dat vinden wij geen verantwoorde afweging.

Het CDA kiest voor degelijk financieel rentmeesterschap. Dat betekent investeren waar nodig, maar alleen op basis van een realistisch, goed onderbouwd en betaalbaar plan. Aan die voorwaarden voldoet dit zwembadplan wat ons betreft niet.

Er staat zoveel in dit coalitieakkoord, maar er blijft bij ons één grote vraag hangen: Waar kiest deze coalitie nu écht voor?

Iedereen kan er wel iets in terugvinden.

Maar politiek is meer dan wensen opschrijven.

Politiek is kiezen.

En juist die keuzes missen wij.

In het voorwoord schrijft de coalitie zelf dat de gemeentelijke taken toenemen terwijl de inkomsten uit het gemeentefonds achterblijven. Met andere woorden: de financiële ruimte staat onder druk. Dat is een realistische constatering. Juist daarom hadden wij verwacht dat dit akkoord scherpe prioriteiten zou bevatten.

In plaats daarvan lezen we vooral wat de coalitie allemaal wil. Maar veel minder wat eventueel moet wachten, kleiner moet of misschien helemaal niet doorgaat wanneer de financiële werkelijkheid tegenvalt.

 

Een goed bestuurder schrijft niet alleen op wat hij graag wil realiseren.

Een goed bestuurder durft ook te zeggen wat niet kan.

Dat is rentmeesterschap. Dat is verantwoordelijkheid nemen voor gemeenschapsgeld.

En juist dat financiële kompas missen wij in dit akkoord.

De komende jaren worden financieel allesbehalve eenvoudig. De structurele onzekerheid rond de rijksfinanciën is groot. Gemeenten worden geconfronteerd met stijgende kosten in het sociaal domein, investeringen in de openbare ruimte en oplopende onderhoudslasten.

Dan is het niet voldoende om alle wensen door te schuiven naar een uitvoeringsagenda of een begroting.

Dan moet je nú aangeven welke projecten voorrang krijgen.

Want als straks blijkt dat niet alles tegelijk kan – en die kans is reëel – waarop valt dan als eerste het doek?

Die vraag blijft onbeantwoord.

Daarnaast valt op hoe vaak we lezen:

"we onderzoeken..."

"we verkennen..."

"we ontwikkelen een visie..."

"we maken een plan..."

Natuurlijk is onderzoek soms nodig.

Maar inwoners zitten niet te wachten op nóg een visie. Zij wachten op uitvoering.

Op woningen.

Op veilige wegen.

Op goede voorzieningen.

Op een overheid die doet wat zij belooft.

 

Het CDA zal daarom de coalitie de komende vier jaar niet beoordelen op de lengte van het coalitieakkoord, maar op de resultaten.

Niet op het aantal ambities. Maar op de keuzes die worden gemaakt.

Niet op hoeveel plannen er worden aangekondigd. Maar op hoeveel plannen daadwerkelijk worden uitgevoerd.

Want uiteindelijk geldt ook in de gemeentepolitiek:

Niet het langste verlanglijstje wint het vertrouwen van inwoners.

Dat doet een bestuur dat duidelijke keuzes maakt, financieel betrouwbaar is en waarmaakt wat het belooft.

 

De conclusie van het CDA is dan ook:

Waar voorstellen goed zijn, zullen wij ze steunen.

Waar plannen verbetering vragen, zullen wij met voorstellen komen.

En waar financiële degelijkheid, duidelijke prioriteiten of het belang van onze inwoners daarom vragen, zullen wij kritisch zijn.

Dat doen wij niet om tegen te zijn.

Dat doen wij omdat wij geloven dat goed bestuur begint met eerlijk kiezen.

 

Stemming coalitie-akkoord 26-30: CDA heeft tegen het raadsvoorstel incl. akkoord gestemd

Een coalitieakkoord is in de eerste plaats een politiek akkoord tussen de coalitiepartijen. Het is geen raadsbreed beleidsdocument. Daarom vinden wij het niet passend dat de gemeenteraad wordt gevraagd dit akkoord vast te stellen. 

Om die reden diende het CDA een amendement in om het besluit te wijzigen van 'vaststellen' naar 'kennis nemen' van het coalitieakkoord als politiek akkoord van de coalitiepartijen. Daarmee blijft de kaderstellende rol van de gemeenteraad en de duale verhouding tussen raad en college zuiver gewaarborgd. 

Echter heeft de meerderheid van de raad (coalitie) dit amendement verworpen, ondanks dat we het hebben geprobeerd in constructief overleg met de coalitiepartijen het voorstel af te zwakken. Hier kwamen we niet uit samen. Agree to disagree. 

 

Lees
ver­der