En dan nu het ech­te werk.

Inmiddels hoor je in de Medemblikker politiek opvallend vaak woorden als “verantwoordelijkheid”, “verbinden” en “samenwerken”. Opvallend, want tijdens de campagne werkte vooral de boodschap dat er van alles mis was. En eerlijk is eerlijk: die boodschap heeft gewerkt ook.

Op het moment van schrijven zijn de coalitieonderhandelingen nog volop bezig. Over de inhoud of uitkomst valt dus weinig zinnigs te zeggen. Toch lijkt het erop dat het CDA, voor het eerst sinds het ontstaan van de huidige gemeente Medemblik, mogelijk niet langer deel uitmaakt van de coalitie. Dat zal wennen zijn. Niet alleen voor ons, maar misschien ook wel voor het gemeentebestuur zelf.

Ik ben vooral benieuwd hoe de politieke verhoudingen zich de komende jaren gaan ontwikkelen. 

Tijdens verkiezingen worden verschillen nu eenmaal graag uitvergroot. Maar zodra partijen samen verantwoordelijkheid moeten dragen, verandert de toon meestal vanzelf een beetje.

Dan blijkt ineens dat samen oppositie voeren toch iets anders is dan samen besturen. 

Dat betekent trouwens niet dat het CDA de komende vier jaar automatisch overal tegen zal zijn. Goede plannen blijven gewoon goede plannen, ongeacht van welke partij ze komen. Maar het lijkt me wél gezond als er de komende jaren af en toe iemand vraagt: “Leuk bedacht, maar hoe gaan we dat eigenlijk doen?” Uiteindelijk moeten verkiezingsbeloften ook terechtkomen in een begroting, een uitvoeringsplan en soms gewoon in een raadsvoorstel waar een prijskaartje aan hangt. 

Dan blijkt ineens dat niet alles tegelijk kan, dat keuzes elkaar soms bijten en dat besturen vaak minder zwart-wit is dan een campagne doet vermoeden.

En precies dáár begint meestal het echte werk. Want op een verkiezingsposter kun je nu eenmaal meer beloven dan in een coalitieakkoord.