‘Als poli­tiek en media een dorp bescha­di­gen’

In een dorp kennen mensen elkaar. Je komt elkaar tegen in de winkel, bij school of op het sportveld. Politiek is daar niet iets ver weg. Het gaat over je straat, je huis, je zorg en je werk. Het gaat over mensen. Ook in ons dorp.

Maar in verkiezingstijd verandert er vaak iets. De toon wordt harder. Woorden worden scherper. Soms lijkt het alsof alles mag om maar stemmen te winnen. Soms wordt er onfatsoenlijk omgegaan met feiten. Verhalen worden groter gemaakt of half verteld. Dat kan snel aandacht opleveren, maar het is ook schadelijk.

Want wat gebeurt er dan? Inwoners raken onzeker. Mensen gaan elkaar wantrouwen. Het dorp raakt verdeeld. Ook ons dorp. En dat doet pijn. Want politiek gaat niet over winnen of verliezen. Het gaat over samen zoeken naar wat goed is voor iedereen. In zo’n sfeer kan wantrouwen snel groeien. Eerst worden twijfels gezaaid. Daarna ontstaat onrust. En als de onrust groot genoeg is, staat er ineens iemand op die zegt de oplossing te hebben. Maar ondertussen is het vertrouwen al beschadigd. En dat raakt vooral de inwoners.

Ook media spelen hierin een rol. Problemen moeten worden benoemd, dat is belangrijk. Maar als de nadruk steeds ligt op ruzie en conflict, lijkt het al snel alsof alles misgaat. De partijen die het hardst roepen krijgen vaak de meeste aandacht. Tegelijk blijft het soms stil bij anderen. Terwijl juist in onrustige tijden duidelijke uitleg en eerlijke informatie belangrijk zijn. Zonder die uitleg blijven inwoners met vragen zitten. En dat terwijl we juist nu voor grote uitdagingen staan. Veel mensen maken zich zorgen over hun bestaanszekerheid. Kunnen ze hun rekeningen blijven betalen? Blijft de zorg bereikbaar? Maar ook andere vragen spelen in ons dorp. Voelen mensen zich veilig in hun buurt? Is er genoeg ruimte om te wonen? Kun je je auto nog kwijt in je straat? Hoe ziet hun toekomst eruit? 

Juist daarom is het belangrijk dat we elkaar blijven vinden. Niet tegenover elkaar staan, maar naast elkaar. Niet elkaar afbranden, maar met elkaar in gesprek blijven. Zo komen we tot besluiten die recht doen aan iedereen. Ik maak mij daar oprecht zorgen over. Als de aandacht vooral ligt op voor of tegen, wordt het moeilijk om goede besluiten te nemen. Dan groeit de weerstand en raken oplossingen verder weg. De manier waarop er soms politiek wordt bedreven lijkt zo de politiek, de inwoners en zelfs een heel dorp te beschadigen.

Ons dorp is niet zomaar een plek. Het is iets dat door onze ouders en grootouders is opgebouwd. Een plek waar onze kinderen opgroeien en waar we hopen later van onze oude dag te kunnen genieten. Dat moeten we koesteren en beschermen. Met fatsoen, met respect voor elkaars standpunt en met een eerlijk verhaal. Want we zijn allemaal inwoners van hetzelfde dorp. We wonen hier, we werken hier, onze kinderen groeien hier op. We leven hier samen.

En samen moeten we verder. Respect en fatsoen voor iedereen en voor ons dorp.

Priscilla Kraaijeveld-le Pair