Isla­mi­tisch Cen­trum Barend­recht, ja of née?

Het Islamitisch Centrum Barendrecht: ja of nee?

Gefeliciteerd! U bent één van de lezers die door de titel is geprikkeld en besloot verder te lezen. Dit artikel is bedoeld voor zowel voor- als tegenstanders van de vestiging van het Islamitisch Centrum Barendrecht (ICB). De emoties rondom dit onderwerp zijn hoog opgelopen en juist daarom is het nodig om feiten en gevoel van elkaar te scheiden.

Wat is er gebeurd?

Wij nemen u mee in wat er daadwerkelijk is gebeurd: wat speelt er, welke besluiten zijn genomen en hoe de gemeente Barendrecht handelt in dit dossier. Zonder juridisch jargon en zonder omwegen, maar in begrijpelijke taal. Dat vinden wij als CDA belangrijk, omdat wij zien dat veel inwoners inmiddels door de bomen het bos niet meer zien.
Een groep Barendrechtse inwoners met een islamitische geloofsovertuiging nam het initiatief om een Islamitisch Centrum te vestigen op bedrijventerrein Bijdorp. Zij hebben zich vooraf verdiept in de geldende regels. De conclusie was helder: deze activiteiten zijn op die locatie toegestaan binnen het bestemmingsplan.

Desondanks ontstond onrust. Inwoners protesteerden, schreven brieven, zochten de media en benaderden politieke partijen. Ook het college van burgemeester en wethouders – gevormd door één partij, de EVB – liet van zich horen. Opvallend genoeg stelde het college dat de activiteiten niet zouden mogen plaatsvinden, terwijl vaststaat dat zij binnen de regels passen. Het college kondigde handhaving aan en stelde het ICB een dwangsom van € 20.000 in het vooruitzicht.
Daar bleef het niet bij. Het college besloot ook de regels aan te passen, zodat deze activiteiten in de toekomst niet meer zouden zijn toegestaan. Regels wijzigen mag, maar in een rechtsstaat geldt dat nieuwe regels niet met terugwerkende kracht worden toegepast. Juist daarom is het zo opmerkelijk dat het college enerzijds stelt dat de activiteiten al illegaal zijn, maar anderzijds alsnog de regels wijzigt om dit expliciet vast te leggen. Dat wringt en roept terechte vragen op over zorgvuldigheid en motieven.
Het ICB maakte bezwaar. De onafhankelijke bezwaarschriftencommissie was glashelder: het ICB had op alle punten gelijk. Het college kreeg volledig ongelijk.

Dossier gesloten of niet?

Wie denkt dat het dossier daarmee was afgerond, komt bedrogen uit. Het college stelde vervolgens dat het ICB de begane grond van het pand niet zou mogen gebruiken voor activiteiten. Dit argument was niet eerder genoemd en dook pas op nadat eerdere standpunten onderuit waren gehaald. Tot dat moment ging het steeds over het pand als geheel. Ook deze nieuwe redenering achten wij juridisch kansloos.

Beeldvorming

De vraag dringt zich dan op: waarom blijft het college vasthouden aan een standpunt dat geen stand houdt? Naar onze overtuiging gaat het hier vooral om politieke beeldvorming richting tegenstanders van het ICB. Ondanks dat overduidelijk is dat de activiteiten legaal zijn, lijkt het college vooral te willen laten zien dat het “alles heeft geprobeerd”. Om later te kunnen zeggen: “Wij wilden het niet, maar de rechter dwong ons.”

Wij vrezen dat dit bewust gebeurt in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen, door in te spelen op sentimenten in de samenleving. Dat is geen zorgvuldig bestuur, maar politiek theater over de rug van inwoners én initiatiefnemers.
De onrust duurt voort en de afronding van dit dossier lijkt pas na de verkiezingen te volgen. De uitkomst laat zich raden: het ICB zal in het gelijk worden gesteld. De kosten van deze bestuurlijke volharding – juridische procedures, ambtelijke inzet en reputatieschade – komen uiteindelijk terecht bij u, de belastingbetaler.

Voor het CDA is de lijn helder. Wij staan voor een betrouwbare overheid die de rechtsstaat respecteert, gelijke gevallen gelijk behandelt en geen groepen tegen elkaar uitspeelt voor politiek gewin. Afspraken zijn afspraken, regels zijn regels – voor iedereen. Dat is geen kwestie van voor of tegen, maar van fatsoenlijk en verantwoordelijk bestuur.