Floris Plak

Tijdens een gesprek over mijn onderzoek vroeg iemand mij eens waarom ik zo veel waarde hecht aan verhalen van individuele mensen en waarom ik de geschiedenis van handicap schrijf. Of dat niet wat klein was, vergeleken met beleid en structuren. Op die vraag zijn meerdere antwoorden mogelijk. Natuurlijk ben ik nieuwsgierig ingesteld en moet er brood op de plank komen. Maar er is meer. Persoonlijke verhalen laten zien hoe samenleven in de praktijk vorm krijgt. Niet vanuit abstracte idealen, maar vanuit nabijheid, aandacht en onderlinge betrokkenheid. 

Lokale politiek begint wat mij betreft daar waar mensen elkaar zien en niet laten vallen.

Het zijn precies dat soort ervaringen die mij raken en richting geven: in mijn onderzoek, in mijn schrijven en in mijn wens om mij in te zetten voor de lokale politiek. In die zin voel ik mij sterk verwant met de beschouwende politiek van Henri Bontenbal: eerst goed kijken en luisteren, wegen wat er op het spel staat, en van daaruit realistische keuzes maken. Want lokale politiek begint wat mij betreft daar waar mensen elkaar zien en niet laten vallen.

Om die reden stel ik mij kandidaat. De Krimpenerwaard is de plek waar ik thuiskom: waar ik ben opgegroeid en waar mijn familie en vrienden wonen. Ook zette ik hier, als zeventienjarige jongen, mijn eerste bescheiden stappen in de lokale politiek. Nu, ruim tien jaar later, voelt het als het juiste moment om een stap naar voren te zetten en mij in te zetten voor de mensen, de verenigingen en de lokale cultuur die onze kernen hun karakteristieke kleur geven.

Diversiteit en inclusie lopen als een rode draad door mijn leven, mede door mijn lichamelijke handicap. Tegelijk reiken deze thema’s voor mij verder dan persoonlijke ervaring. Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens en elk verhaal ertoe doet. Niet vanuit activisme, maar vanuit de overtuiging dat politiek pas betekenis krijgt wanneer zij geworteld is in waarden én in de dagelijkse werkelijkheid van mensen.

Het is dan ook geen verrassing dat ik mij in het bijzonder inzet op de plekken waar mensen elkaar ontmoeten. Bereikbaarheid is daarbij van essentieel belang. In hoge mate bepaalt bereikbaarheid of mensen mee kunnen doen, gebruik kunnen maken van openbare voorzieningen en familie en vrienden kunnen ontmoeten. Onze kernen groeien, terwijl het wegennet al jaren vrijwel onveranderd is.

Meer asfalt is daarbij niet de oplossing. Slimme keuzes, zorgvuldige afwegingen en passend vervoer voor iedereen zijn dat wel. Als kandidaat nummer drie, achter onze wethouder Irma en fractievoorzitter Bas, mag u mij daar de komende jaren op afrekenen.