. Ver­kie­zings­be­lof­ten over las­ten blij­ken rek­baar

In 2022 trokken zowel ONS als PvdA Nissewaard de verkiezingen in met duidelijke beloften over betaalbaarheid. ONS maakte van het beperken van woonlasten zelfs een speerpunt, terwijl de PvdA sociale rechtvaardigheid en bescherming van lagere inkomens centraal stelde. Vier jaar later schetsen de cijfers echter een ander beeld. Volgens onderzoek van Martijn Klerks (AD, 5 februari) steeg de opbrengst van gemeentelijke belastingen in Nissewaard sinds 2022 met maar liefst 26 procent: van 504 naar 633 euro per inwoner. Vooral de leges en heffingen voor vergunningen gingen fors omhoog.

Formeel kan worden betoogd dat niet alleen de OZB steeg, maar ook andere belastingen meetellen. Toch voelt het voor inwoners wrang: wie belooft lasten te beteugelen, maar ondertussen structureel hogere opbrengsten binnenhaalt, ondermijnt het vertrouwen in de lokale politiek. De afstand tussen verkiezingsretoriek en bestuurlijke praktijk is daarmee groter geworden.

Opvallend is het contrast met het CDA Nissewaard-programma 2026–2030. Daarin wordt expliciet gekozen voor een ‘inflatieslot’ op de OZB, het laag houden van lokale lasten en een duidelijke relatie tussen heffingen en daadwerkelijke kosten. Of die ambities straks wél worden waargemaakt, zal moeten blijken. Maar inhoudelijk is de koers helder en toetsbaar.

Juist die helderheid ontbreekt bij de andere partijen in terugblik. Wie betaalbaarheid als speerpunt voert, kan zich niet verschuilen achter begrotingsdruk alleen. Verkiezingsbeloften zijn geen vrijblijvende marketing, maar morele contracten met inwoners. In Nissewaard is het tijd om die contracten weer serieus te nemen — ongeacht partijlogo.