
16 mei 2026
16 juli 2026 1 minuten lezen
Wie het nieuwe coalitieakkoord van Nissewaard leest en daarna de recente schriftelijke vragen van coalitiepartijen PvdA en ONS ernaast legt, ziet een opvallend patroon. Controleren de coalitiepartijen vooral het college, of proberen zij ook hun eigen politieke profiel zichtbaar te houden met onderwerpen die ze kort daarvoor zelf in het coalitieakkoord hebben gezet?
Neem de PvdA en dakloosheid. De partij stelt vragen over de aanpak van dak- en thuisloze inwoners. Een belangrijk onderwerp. Maar in het coalitieakkoord staan de aanpak van dreigende dakloosheid, beschermd wonen en passende woonvormen al nadrukkelijk op de agenda. Toch wordt het onderwerp via schriftelijke vragen opnieuw onder de aandacht gebracht.
Dan ONS over cultuureducatie. Kinderen geven aan dat afstand en onbekendheid deelname aan cultuur moeilijk maken. ONS vraagt of culturele activiteiten niet vaker dichtbij kinderen kunnen worden georganiseerd, bijvoorbeeld in scholen en wijkcentra. Een begrijpelijke vraag. Alleen staat in het eigen coalitieakkoord al glashelder: “Daarom brengen we cultuur dichter bij huis, in onze wijken en kernen.”
En dan de PvdA opnieuw, nu over de OV-korting voor ouderen. De partij vraagt aandacht voor betaalbaar openbaar vervoer en het belang van gratis OV voor AOW-gerechtigde minima. Maar ook daar is het coalitieakkoord duidelijk: “Het gratis OV voor AOW-gerechtigde minima zetten we voort en is structureel gedekt.”
Drie dossiers. Drie keer schriftelijke vragen. En drie keer staat een belangrijk deel van de politieke richting al in het akkoord dat PvdA en ONS zelf hebben ondertekend.
Eerlijk is eerlijk: de vragen zijn niet volledig overbodig, omdat cijfers, monitoring en nieuwe ontwikkelingen wel degelijk aanvullend zijn. Maar politiek worden de vragen opvallend vaak verpakt alsof de coalitiepartij een probleem agendeert, terwijl de oplossing al in het eigen coalitieakkoord staat.
Dat roept een logische vraag op. Als je als coalitiepartij samen hebt afgesproken welke koers de gemeente gaat varen, ligt het dan niet meer voor de hand om het college te vragen hoe ver de uitvoering is, in plaats van opnieuw de beleidsrichting ter discussie te stellen?
Misschien zijn minder vragen en meer zichtbare resultaten uit het eigen coalitieakkoord een beter alternatief.
Want regeren is meer dan vragen stellen over je eigen plannen.
CDA Nissewaard
