Draag­vlak ver­sus ver­plich­ting: de spa­gaat rond asiel­op­vang

Lokale politiek draait om draagvlak versus verplichtingen, zo ook met betrekking tot de
spreidingswet en opvang van asielzoekers. Wetgeving dwingt gemeentes en de lokale
partijen te zoeken naar manieren om hier mee om te gaan.

De partijen in Nissewaard laten in hun verkiezingsprogramma’s zien hoe verschillend
daarover wordt gedacht. ONS verzet zich tegen een grootschalig azc en wil opvang alleen
kleinschalig en beheersbaar. Nissewaard Lokaal erkent dat de wet ruimte laat voor weinig
keuze, maar legt de nadruk op draagvlak en dialoog met inwoners. De PvdA benadrukt
solidariteit: ook vluchtelingen moeten kunnen meedoen. De VVD kijkt vooral naar
zelfredzaamheid en participatie, waarbij opvang gekoppeld wordt aan werk.

Ook op persoonlijke basis ontstaat een moreel dilemma. Een raadslid legt bij installatie de
eed of belofte af waarin het raadslid verklaart zich aan de wet te houden.

Op papier zal er een compromis ontstaan: geen mega-azc, maar wel opvang. In de praktijk
wringt het. Want wat wettelijk moet, botst met wat lokaal acceptabel is. Tegelijk verschillen
partijen fundamenteel in hun kijk op vluchtelingen: als risico, als kans of als
verantwoordelijkheid.

Het CDA Nissewaard vindt een menswaardige opvang noodzakelijk. Wij willen voldoen aan
de uitgangspunten van de Spreidingswet waaronder ook een eerlijke verdeling van de asiel
opgave tussen gemeenten onderling. Wij kiezen voor kleinschalige opvanglocaties van
maximaal 200–250 personen in overleg met alle belanghebbenden. De bewoners van
opvanglocaties moeten zo snel mogelijk aan het (vrijwilligers) werk. Het bevordert de
integratie en levert een waardevolle bijdrage aan onze gemeenschap.

De raadsfractie van het CDA zal de toekomstige coalitie scherp houden. Niet alleen op de
uitvoering van de wet, maar ook op hun eigen beloften aan de inwoners van Nissewaard
want uiteindelijk draait het om vertrouwen. In de overheid, in elkaar en in de keuzes die
worden gemaakt. Juist daarom is het onze taak om kritisch te blijven en te zorgen dat
woorden uit verkiezingsprogramma’s ook worden omgezet in daden.