Keu­ze­vrij­heid in wel­ke wet­ten je wilt vol­gen?

Er is geen onderwerp dat op het ogenblik voor zoveel discussies en polarisatie binnen het bestuur van steden en dorpen maar ook binnen families en gezinnen zorgt als de opvang van vluchtelingen en de invoering van de spreidingswet. De wet die ervoor moet zorgen dat de lasten van de opvang van vluchtelingen evenredig verdeeld worden binnen Nederland.

In Nissewaard schrijven de PvdA, VVD, ONS en Nissewaard Lokaal in hun coalitieakkoord dat Nissewaard bereid is de wet uit te voeren, maar alleen als het Rijk alle gemeenten gelijk behandelt en de minister eerst handhaaft bij gemeenten die hun taakstelling niet uitvoeren. Zolang dat niet gebeurt, loopt Nissewaard niet voorop. Mocht extra opvang toch worden verplicht, dan blijft die kleinschalig en binnen de draagkracht van Nissewaard.

Een compromis tussen de partijen als je kijkt naar hun programma’s. De PvdA die vindt dat “de gemeente bij de opvang van asielmigranten moet voldoen aan hetgeen wat de wet van ons vraagt”, heeft bij de coalitieonderhandelingen het principe binnengehaald, maar de andere partijen hebben vooral bepaald wanneer en hoe er iets gebeurt en eigenlijk dus of iets gebeurt.

Uit onderzoek van de NOS naar 212 coalitieakkoorden blijkt dat de meeste gemeenten de spreidingswet willen uitvoeren. Maar enthousiast zijn ook zij bepaald niet. Veel gemeenten stellen voorwaarden: Ook hier wil men dat de opvang kleinschalig en passend moet zijn en inwoners eerst moeten kunnen meepraten. Slechts elf gemeenten verzetten zich breder. Tegelijk klinkt overal dezelfde klacht: waarom moeten wij meer doen als buurgemeenten hun verantwoordelijkheid niet nemen? De bedoeling van de wet – eerlijk verdelen – komt daardoor onder druk te staan.

In Den Haag zit men inmiddels niet stil. Minister Van den Brink voert de druk op. De eerste 24 gemeenten die te weinig opvang regelen worden naar het ministerie geroepen.

In Nissewaard kiest de coalitie voor het handhaven van de bestaande opvang bij het Spijkenisse Medisch Centrum. Met de keuze om uitsluitend de bestaande opvanglocatie bij het Spijkenisse Medisch Centrum met 80 plaatsen te verlengen, blijft Nissewaard vooralsnog onder de opgave die voortvloeit uit de Spreidingswet. En dus zal ook Nissewaard uiteindelijk gevraagd worden om naar het ministerie te komen en de minister moeten vertellen hoe ze de afspraken gaan nakomen. Als dat niets oplevert, kan de minister zelf een vergunning verlenen voor de asielopvang.

Het is op dat moment dat de coalitie kleur moeten bekennen, houden ze zelf de regie waarbij ze uitvoering zo dicht mogelijk naar hun eigen wensen kunnen inrichten of geven ze het uit handen. Of hopen ze dat er zich door de vertraging andere oplossingen aandienen. Komt van uitstel afstel?

Het CDA Nissewaard is duidelijk: zolang de wet bestaat, moet Nissewaard haar verantwoordelijkheid nemen, met kleinschalige opvang en snelle integratie via taal, werk en vrijwilligerswerk. Daarnaast werkt het landelijke CDA aan het zo snel mogelijk invoeren van het Europees migratiepact. Hierdoor komt een strenge buitengrensprocedure, waarbij asielaanvragen aan de buitengrenzen van Europa beoordeeld gaan worden. Door aan de grens duidelijk te maken wie kans maakt en wie niet, kunnen we de instroom verminderen.

In een samenleving moeten we, zoals het woord zegt, samen vormgeven aan onze maatschappij. Niet altijd door een gulden middenweg te zoeken, maar wel door ruimte te geven aan elkaars standpunten. Hebben we democratisch een standpunt ingenomen dan moeten we verantwoordelijkheid nemen voor de uitvoering. Het kunnen kiezen aan welke wet je je wel of niet wilt houden leidt tot chaos en anarchie.