Kavish Par­ti­man: ​“Den Haag snakt naar fat­soen­lijk bestuur”

Tegelijkertijd zeggen diezelfde Hagenaars ook iets anders: laten we vooral normaal blijven doen.

De stille meerderheid, want dat zijn deze mensen, weet dat veiligheid in onze stad een serieuze uitdaging is. Zij verwachten vooral dat het stadsbestuur die uitdaging op een verstandige manier aanpakt. Niet door problemen te bagatelliseren, óók niet door beloftes te doen die uiteindelijk niet worden waargemaakt.

Juist daar wringt het in de lokale politiek. Den Haag zit straks klem tussen twee flanken die de verschillen uitvergroten. Zij maken het bestuur van de stad moeilijker maken na de gemeenteraadsverkiezingen van woensdag 18 maart aanstaande.

Aan de ene kant heb je de partijen die veiligheid zien als een sociaal vraagstuk. Natuurlijk: armoede, kansenongelijkheid en opvoeding spelen een rol bij criminaliteit en overlast. Een knappe kop die dat ontkent. Maar wie veiligheid uitsluitend vanuit dat perspectief bekijkt, loopt het risico de realiteit op straat uit het oog te verliezen. Wie ’s avonds door het centrum loopt, of als jonge vrouw alleen naar huis fietst, heeft weinig aan leunstoelanalyses. Veiligheid vraagt ook om duidelijke grenzen en zichtbare handhaving.

Aan de andere kant heb je politici die veiligheid vooral gebruiken als strijdkreet, oorlogskreet zo je wil. Daar worden steeds hardere maatregelen voorgesteld en steeds grotere beloften gedaan. Neem het voorstel van een partij ter rechterzijde: het aantal handhavers moet verdubbelen, dus 200 erbij, en er moet zelfs een avondklok komen bij ernstige ongeregeldheden. Is dat realistisch of eerlijk?

Iedere burgemeester in Nederland zegt hetzelfde: er is een structureel tekort aan politiecapaciteit. Gemeenten kunnen niet zomaar honderden extra mensen aannemen. Politiecapaciteit wordt landelijk verdeeld en nieuwe handhavers moeten worden opgeleid. Dat heb je niet zo even geregeld. Dat is het eerlijke verhaal.

Als je maatregelen belooft die in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar zijn, verkoop je zoete broodjes.

Politiek gaat niet alleen over het benoemen van wat wenselijk is. Het gaat over eerlijk zijn over wat haalbaar is. Als je maatregelen belooft die in de praktijk nauwelijks uitvoerbaar zijn, verkoop je zoete broodjes. Dat is precies waarom minder mensen de politiek vertrouwen.

De andere kant van het politieke spectrum maakt het bestuur van de stad niet eenvoudiger. Soms lijkt de reflex daar juist om problemen zo voorzichtig te benaderen dat ze bijna niet meer hardop worden uitgesproken. Alsof het benoemen van onveiligheid automatisch betekent dat je groepen mensen wegzet.

Voor het CDA is veiligheid geen ideologisch strijdtoneel met zowel linkse als rechtse roeptoeterij. Het is een basisvoorwaarde. Iedereen in Den Haag moet zich veilig kunnen voelen op straat: jonge vrouwen die ’s avonds naar huis gaan, ouderen die hun hond uitlaten en ondernemers die hun zaak afsluiten. Iedereen.

Dat betekent dat we duidelijke grenzen stellen. Overlast, intimidatie en geweld moeten consequent worden aangepakt. Straatintimidatie verdient prioriteit in handhaving en op plekken waar het misgaat moet de overheid zichtbaar aanwezig zijn. Bij het inrichten van een straat moeten we niet alleen nadenken over verkeersveiligheid, maar ook over sociale veiligheid. Wij zeggen: veilige en goed verlichte fietspaden, meer camera’s en meer toezicht op straat.

Tegelijkertijd weten we dat veiligheid niet alleen begint bij repressie en handhaving. Het begint ook bij sterke wijken, bij scholen die jongeren perspectief bieden en bij (sport)verenigingen waar kinderen leren wat verantwoordelijkheid en respect betekenen. Preventie en handhaving zijn geen tegenpolen; ze horen bij dezelfde aanpak.

Misschien klinkt dat minder spectaculair dan grote beloftes of harde slogans. Het zij zo. Het is de enige manier waarop een stad straks kan worden bestuurd.

Misschien klinkt dat minder spectaculair dan grote beloftes of harde slogans.

Den Haag is een stad waar gewone mensen wonen, werken en hun kinderen laten opgroeien. Zij verwachten geen spektakel en vuurwerk, maar een bestuur dat problemen serieus neemt en oplossingen biedt die ook daadwerkelijk uitvoerbaar zijn.

Dat vraagt om iets wat in de politiek soms schaars lijkt te worden: realisme, eerlijkheid en betrouwbaarheid.

Precies daar staat het CDA Den Haag voor. Niet voor de extremen aan de randen van het debat, maar voor fatsoenlijk bestuur.