Iedere maand een 'pakkende' column.

Raadslid Haaije Feenstra- Paas: 'Nieuw in Jeruzalem' (nov 2022)

Nieuw in Jeruzalem

 

Daar sta je dan als nieuw gekozen lid van de gemeenteraad van Hoogeveen. Wel een noorderling, maar géén Drent. Vanuit mijn jonge jaren weet ik nog dat Hoogeveen werd beschouwd als ‘het Jeruzalem van het Noorden’ (en Drachten als een goede tweede). Dat betekent: een actief kerkelijk leven en een burgerlijke gemeente met een sociaal gezicht. Opvallend genoeg ook met gezonde industriële bedrijvigheid aan de ene kant en een duidelijke plattelandsomgeving, die de cultuur kleurt.

Als nieuwbakken raadslid sta ik soms te knipperen met mijn ogen over de grote hoeveelheid dikke rapporten, de veelheid van vergaderingen en de vele hypes die voorbij komen. Het vraagt van mij dat ik goed bij de tijd ben en alert reageer, om de wegen in het hart van Jeruzalem, het gemeentehuis en de omliggende straten, te leren kennen en te doorgronden.

Na een half jaar kom ik, ‘stamelend en zoekend’, tot een paar observaties die me raken.

CDA Hoogeveen is in deze periode een oppositiepartij geworden, maar wel één die verschil kan maken voor onze inwoners. We staan echt voor onze eigen agenda en zijn gericht op samenwerking met andere partijen. Sterk en sociaal hoort bij het CDA, net zo goed als het nemen van eigen verantwoordelijkheid en een dienstbare overheid die zich richt op haar kerntaken.

Met onze agenda zetten wij sterk in op het verbeteren van de veiligheid in onze gemeente, want daar valt nog veel te winnen. Een onderdeel daarvan is de verkeersveiligheid: het beter onderhouden van wegen en fietspaden. Zo hebben we ons ingezet om de problemen bij de Wijsterseweg, de Boekweitlaan en nu de Domeinweg onder de aandacht te brengen bij politieke bestuurders en op te lossen. Je houden aan de maximale snelheid en dat gedrag stimuleren is daarbij van belang.

Maar veiligheid omvat ook de sociale veiligheid in onze gemeente. In de gemeente Hoogeveen vinden in vergelijking met andere Drentse gemeenten de meeste vernielingen in de openbare ruimte plaats. Abri’s en prullenbakken zijn het doelwit van zinloos geweld dat steeds normaler lijkt te worden en de gevoelens van onveiligheid versterkt. Wij pleiten daarom voor meer cameratoezicht en lik-op-stuk aanpak van daders.

Wat de veiligheid niet ten goede kan komen is het normaliseren van drugsgebruik. De niet-confessionele partijen hebben zich op dit moment verenigd om coffeeshops in Hoogeveen toe te staan, terwijl hulp- en zorgverleners al moeite genoeg hebben om de problemen die uit drugsgebruik voortvloeien het hoofd te bieden. De meest voorkomende klacht bij de politie is huiselijk geweld dat zich juist vaak onder invloed van verslavende middelen afspeelt. Is het normaliseren van softdrugs dan de juiste stap? Willen we dat het in onze gemeente, bij onze kinderen, het gewoon wordt om halverwege de lesdag even de stad in te gaan om een nieuwe voorraad in te slaan? Laten we niet naïef zijn: ook zonder een coffeeshop is het drugsgebruik in Hoogeveen een probleem. Maar laten we niet doen alsof drugsgebruik normaal en onschuldig is. Laten we ons bewust zijn dat nagenoeg alle drugsverslaafden zijn begonnen met het gebruik van softdrugs. Wij blijven tegen coffeeshops en zullen streng zijn op het aankomende beleid.

Er is tot slot ook veel te winnen op het gebied van asielbeleid. Hoe zorgen we ervoor dat de mensen uit Oekraïne snel de Nederlandse taal kunnen leren om zo volwaardig in deze samenleving hun plaats in te kunnen nemen? De kerken hebben vooropgelopen, ook in de gemeente Hoogeveen, om de nieuwkomers te verwelkomen. In veel kerkelijke gemeenten vinden de vluchtelingen uit Oekraïne ook een geestelijk thuis in deze voor hen barre tijden. Dat verdient onze waardering én onze steun. Het CDA staat er voor dat de overheidsgelden die voor hen zijn bedoeld, ook bij hen terecht komen. Dat is barmhartig én rechtvaardig.

Ik zet mij in voor een barmhartige en rechtvaardige wereld. Dat staat centraal in mijn politiek werk en blijft mij motiveren om in Hoogeveen politiek actief te zijn. Ook al moet ik nog dikwijls om de weg vragen in Jeruzalem.

 

Haaije Feenstra-Paas,

woordvoerder veiligheid, bestuur en lobby

 

Fractievoorzitter Femke Koekoek: 'Tienduizend reden tot dankbaarheid' (okt 2022)

Tienduizend redenen tot dankbaarheid

 

Tienduizend redenen tot dankbaarheid. Een lied dat de laatste tijd veel door mijn hoofd gaat en dat ik thuis uit volle borst zing. Ik voel me dankbaar; ik mag gelukkig zijn met Peter, een mooi huis, een goede opleiding, leuk werk en een prima inkomen. Ik ben niet met een gouden lepel in mijn mond geboren. Maar door kansen te krijgen en hard te werken sta ik waar ik nu sta. Dat is geen reden tot zelfgenoegzaamheid en om te zeggen dat het dus ook aan je zelf ligt als je minder succes hebt. Toch gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik dat toch wel lang heb gedacht. Hoe dat veranderd is? Wellicht heeft dat te maken dat ik niet meer in de Randstad-bubbel woon waarin ik dacht dat je in dit land van een dubbeltje een kwartje kon worden.

 

Ik schrik ook als ik aan de benzinepomp sta of een kar boodschappen afreken. Ik zie bij mijn eigen vrienden en familie dat mensen het steeds moeilijker krijgen en wekelijks hoor ik op de markt ook genoeg. Juist de mensen die tot nu toe met kansen pakken en hard werken zich prima redden, komen nu in de knel door ontwikkelingen waar zij geen enkele grip op hebben. Dus hoezo: verantwoordelijk voor je eigen succes?

 

In onze gemeente leeft een grote groep inwoners in een positie waarin bij de minste tegenslag grote problemen ontstaan, zoals schulden of werkloosheid en alles wat daarmee samenhangt. Armoede is bepaald geen nieuw fenomeen in Hoogeveen. Vaak zijn problemen al van generatie op generatie doorgegeven. Als gemeente hebben we daar nog steeds geen antwoord op gevonden. We moeten aan de slag om deze generatiearmoede te doorbreken en op te komen voor het verbeteren van bestaanszekerheid. Maar waar dat vroeger gold voor de laagste inkomens, gaat het nu ook om de groep daarboven.

 

Die groep is de groep die thuishoort bij het CDA, de partij van Abraham Kuyper, de man van de ‘kleine luyden’. In  Trouw van 10 september pleitte een groep CDA’ers voor een radicale terugkeer van het CDA naar deze kleine luyden. Deze groep werd omschreven als ‘die mensen die van een uitkering afhankelijk zijn, een te klein pensioen hebben, die banen moeten combineren en de mkb’er die de kosten niet meer kan opbrengen’. En uiteraard moeten we oog houden voor die groep. Maar ik wil daarnaast pleitbezorger zijn voor Kuypers kleine luyden. In zijn tijd waren dat de ambachtslui, lage ambtenaren, kleine kooplieden en boeren. In onze tijd zijn dat de timmerman, de MKB’er, de ZZP’er, de boer, de doktersassistent en de docent. De groep inwoners die nooit afhankelijk was van de overheid. Diegenen die op eigen benen willen staan en dat ook konden maar die dat steeds meer onmogelijk wordt gemaakt. De zwijgende meerderheid die Nederland op de achtergrond draaiende hield, terwijl wij bezig waren met het optuigen van ingewikkelde schuldhulpverlening, minimaregelingen en arbeidsparticipatiewetten.

 

Er is geen tijd te verliezen. Er zijn oude en nieuwe sociale kwesties te bestrijden in de politiek. En wie zich nog afvraagt waar mijn prioriteit ligt als raadslid en fractievoorzitter, dan is dit het thema. Het raakt ons allemaal omdat onze samenleving op het spel staat. Het raakt mij zelf, omdat de menswaardigheid hiermee gemoeid is. Armoede trekt dwars door je leven heen, heeft effect op je gezondheid, zelfbeeld en sociale leven. Maar armoede kost de samenleving ook veel geld. Het zijntTwee redenen om ons hard te maken voor een menswaardig financieel bestaan voor iedereen, zonder daarbij de eigen verantwoordelijkheid uit het oog te verliezen. 

 

Terugkomend op het lied “Tienduizend redenen tot dankbaarheid”. Dankbaar ben ik zeker. Je mag dankbaar zijn als het je goed gaat. Maar ik ben niet naïef, want ik zie de problemen om ons heen. Dus ja, er zijn tienduizend redenen voor dankbaarheid. Maar er zijn ook redenen voor zorg, misschien wel tienduizend en een.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.