Daniël van Schijndel

Wie ben je?
Ik ben 31 jaar, getrouwd met Femke en sinds januari de zeer trotse vader van dochter Jolijn! In het dagelijks leven werk ik bij de gemeente Nuenen waar ik o.a. bezig ben met bestemmingsplannen voor woningbouwprojecten en ruimtelijk beleid. Daarnaast mag ik inmiddels al ruim zeven jaar voorzitter zijn van de leukste (en de beste) voetbalclub in onze gemeente: SV ONDO!

Waarom ben je politiek actief voor het CDA?
Al mijn hele (nog relatief jonge) leven geloof ik dat je de talenten die je hebt gekregen moet inzetten voor de samenleving. Op de middelbare school was maatschappijleer mijn favoriete vak. Daar hadden we het over politiek en al snel had ik in de gaten dat als ik me wilde inzetten voor de samenleving dat dat weleens via de politiek en het openbaar bestuur zou kunnen. Daarom ben ik ook bestuurskunde gaan studeren. De politiek is voor mij de plek waar we het hebben over de vraag wat voor samenleving we willen zijn. Ik geloof in een samenleving waarin we naar elkaar omkijken. Hoe ging dat liedje ook alweer uit ‘t Schaep met de 5 Pooten? ‘We benne op de wereld om mekaar te helpen, nietwaar?…’. Dat is ook de visie van het CDA, de partij die staat voor solidariteit en gemeenschapszin. Al vrij snel ontdekte ik dan ook dat het CDA de partij is waar ik me het meest thuis bij voel. Het is bij uitstek de partij van en voor de samenleving.

Wat vind jij belangrijk voor Asten, Heusden en Ommel?
Er zijn veel onderwerpen die me raken, maar als er één onderwerp is waar ik al geruime tijd mee bezig ben dan is dat eenzaamheid. Het is wat mij betreft een van de grotere maatschappelijke uitdagingen van deze tijd. Steeds meer mensen, jong en oud, voelen zich eenzaam. Dat komt volgens mij door de steeds verdergaande individualisering van de samenleving. We kijken steeds minder naar elkaar om, en dat is op z’n zachtst gezegd zorgelijk. Ik vind dat we als gemeente meer op dit gebied zouden kunnen doen, of beter gezegd moeten doen. Dat is lastig, want het is een complex begrip, maar dat vrijwaart ons niet om niets te doen. Het thema moet in elk geval op de kaart blijven.

Daarnaast maak ik me druk over het feit dat er steeds meer sprake is van agressie op tal van plekken. Denk bijvoorbeeld aan agressie tegen ambulancepersoneel. Ik was een tijd terug op werkbezoek bij de apotheker Alphega en die vertelde ook dat klanten steeds agressiever zijn als er bepaalde medicijnen (door omstandigheden) niet op voorraad zijn. Dat is natuurlijk heel erg vervelend, maar geen enkele reden om dan je frustratie te botvieren op de medewerkers achter de balie die je alleen proberen te helpen en ook maar doen wat ze kunnen. Ik hoor dit op zoveel plekken.

Ook wil ik me blijven inzetten voor jonge gezinnen en de ouderen in onze gemeente. De afgelopen jaren is er veel woningbouw bijgekomen, voor starters en senioren. En er zijn nog veel meer woningbouwprojecten op komst. Dat is geweldig natuurlijk, maar het leidt ook tot vraagstukken over bijvoorbeeld voldoende voorzieningen. Zo willen we dat er in de toekomst voldoende huisartsen in Asten zijn en sterke verenigingen, want uiteindelijk willen we dat onze gemeente een fijne plek voor iedereen is en blijft. Dat zijn vraagstukken waar we het op het gemeentehuis wat het CDA betreft meer over zouden moeten hebben.