10 november 2026
11 november 2026 1 minuten lezen
Tijs: ‘Wie wordt er beter van de wietproef?’
CDA-Kamerlid Tijs van den Brink schrijft in een opiniestuk in het AD over de risico’s van de Nederlandse wietproef. Volgens Van den Brink dreigt een experiment dat bedoeld was om criminaliteit terug te dringen en de volksgezondheid te verbeteren steeds meer ruimte te bieden aan een commerciële cannabisindustrie die juist belang heeft bij méér gebruik.
Tijdens een bezoek aan een legale wietkwekerij zag Van den Brink hoe binnen de proef inmiddels ook cannabisproducten als chocolaatjes, cake en andere edibles worden ontwikkeld. Voor deze producten geldt binnen het experiment geen maximumgehalte aan THC. Dat baart hem zorgen, zeker omdat aantrekkelijke producten volgens hem ook jongeren en kinderen kunnen verleiden.
Geen nieuwe industrie die verdient aan verslaving
Van den Brink trekt daarbij een vergelijking met de tabaksindustrie. Nederland heeft juist maatregelen genomen tegen producten als vapes met smaakjes, omdat die jongeren kunnen verleiden tot het gebruik van verslavende middelen. Volgens hem is het daarom onlogisch om bij cannabis andere grenzen te hanteren.
“We hebben nog geen idee of de samenleving beter wordt van de wietproef. Maar dat de commerciële cannabisindustrie er beter van wordt, lijdt geen enkele twijfel.”
Tijs van den Brink
Daar komt bij dat bedrijven uit de tabaksindustrie inmiddels ook een plek kunnen krijgen binnen de Nederlandse wietproef. De huidige wetgeving sluit dat volgens Van den Brink niet uit.
Omwonenden mogen niet de rekening betalen
Ook de gevolgen voor omwonenden verdienen volgens het CDA meer aandacht. Tijdens bezoeken aan legale kwekerijen sprak Van den Brink mensen die al jarenlang last hebben van een indringende wietlucht. Die geur trekt woningen, kleding en zelfs gebouwen in.
Terwijl technische oplossingen om geuroverlast te beperken beschikbaar zijn, blijven omwonenden volgens hem te vaak met de gevolgen zitten. “Deze mensen hebben nooit gevraagd om een wietkwekerij in hun omgeving. Toch betalen zij de prijs voor een experiment waar commerciële bedrijven aan verdienen.”
Grenzen stellen aan de wietproef
Uit de eerste evaluatie blijkt volgens Van den Brink nog niet dat de wietproef leidt tot minder criminaliteit, minder drugsgebruik of een betere volksgezondheid. Voor die conclusies is het nog te vroeg.
Juist daarom wil het CDA nu duidelijke grenzen stellen. Geen cannabis in snoep en chocolade, geen tabaksindustrie binnen de wietproef en geen kwekerijen die omwonenden jarenlang met geuroverlast laten zitten.
Lees hier het volledige opiniestuk van Tijs van den Brink in het AD
Wie wordt er beter van de wietproef?
Enige tijd geleden bezocht ik een legale wietkwekerij. Tijdens de rondleiding kwamen we in een ruimte waar normaal gesproken een voormalige sterrenchef aan het werk is. Wat hij daar doet? Chocolaatjes maken. Met cannabis erin. In een kwekerij die in opdracht van de Nederlandse overheid wiet produceert.
Het is een wat mij betreft zeer zorgelijke ontwikkeling binnen de Nederlandse wietproef. Deze proef werd ooit in het leven geroepen om te uit te zoeken of legale wietteelt kan bijdragen aan minder criminaliteit, effectieve preventie en een betere volksgezondheid. Maar ondertussen ruiken de commerciële industrie-haaien bloed. En dat verdient meer aandacht.
Een ondernemer die cannabis produceert, spint garen bij een groeiende afzetmarkt. Hoe meer mensen cannabis gebruiken, hoe meer er te verdienen valt. En dus worden er steeds nieuwe producten bedacht om klanten te verleiden. Zoals chocolaatjes met rauwe cannabis, maar ook cake en andere eetbare producten met THC. Voor deze zogenaamde edibles geldt binnen het experiment geen maximumgehalte aan THC: het is alleen verplicht om op de verpakking te vermelden wat het THC-gehalte is. Niet alleen bestaat het risico dat de vrolijk ogende edibles in handen vallen van kinderen die er nietsvermoedend van kunnen eten, er zijn ook grote zorgen over het THC-gehalte ervan.
We hebben in Nederland de verkoop van vapes met smaakjes verboden, juist omdat aantrekkelijke smaken en producten jongeren kunnen verleiden tot het gebruik van verslavende middelen. Waarom zouden we dan bij cannabis een andere afweging maken?
Kijk naar de tabaksindustrie. Decennialang hebben de producenten de volledige trukendoos opengegooid om nieuwe mensen aan zich te binden, verslaafd te maken en vervolgens niet meer kwijt te raken. Na de normale sigaret, kwam er een lightversie, en toen een sigaret met een smaakje. En uitgerekend bedrijven uit die industrie hebben inmiddels voet aan de grond gekregen binnen de Nederlandse wietproef. De huidige wetgeving sluit dat niet uit.
Bij mijn bezoeken aan legale wietkwekers zag ik bovendien een andere kant van deze nieuwe industrie. Omwonenden die al jarenlang last hebben van de indringende wietlucht. Een huisarts vertelde dat zelfs zijn wachtkamer naar cannabis ruikt. Een moeder vertelde dat haar dochter op haar stage moet uitleggen dat ze niet blowt, maar dat de geur in haar kleding trekt. Een verhuurder van een vakantiehuis zag zijn vaste gasten verdwijnen.
Deze mensen hebben nooit gevraagd om een wietkwekerij in hun omgeving. Toch betalen zij de prijs voor een experiment waar commerciële bedrijven aan verdienen. Terwijl technische oplossingen om geuroverlast te beperken beschikbaar zijn, blijven omwonenden ermee zitten. Dat vind ik onacceptabel.
En dan de belangrijkste vraag: hoe nu verder? Uit de eerste evaluatie blijkt nog niet dat de wietproef leidt tot minder criminaliteit, minder drugsgebruik of een betere volksgezondheid. Voor die conclusies is het nog te vroeg.
Ondertussen groeit de commerciële cannabismarkt gewoon door. Daarom moeten we nu grenzen stellen. Geen cannabis in snoep en chocolade, geen tabaksindustrie binnen de wietproef en geen kwekerijen die omwonenden jarenlang in de stank laten zitten.
We hebben nog geen idee of de samenleving beter wordt van de wietproef. Maar dat de commerciële cannabisindustrie er beter van wordt, lijdt geen enkele twijfel.
