Waar­dig ouder wor­den

Wie zijn leven heeft opgebouwd in een wijk van Hilversum of in Loosdrecht, Kortenhoef, ’s-Graveland, Ankeveen, Breukeleveen of Nederhorst den Berg, hoort daar ook oud te kunnen worden. Dat vraagt om kleinschalige woningbouw met voorrang voor mensen uit het dorp of de wijk zelf en om woonvormen waar zorg dichtbij is. We gaan met de ouderenorganisaties in gesprek om te bespreken wat  goede alternatieven zijn voor wie zelfstandig wil blijven wonen zonder de zorg voor een heel huis. Dat is meteen de beste motor onder de doorstroming.

Ouderen moeten veilig naar de winkel, de huisarts, de apotheek, het wijkcentrum en de bushalte kunnen. Dat vraagt om vlakke stoepen, geen hindernissen als auto´s op de stoep, groen dat niet over het pad hangt, bankjes onderweg, schaduw, veilige oversteekplaatsen en gebouwen waar je 
binnenkomt. Ouderenbeleid gaat dus net zo goed over de inrichting van de wijk als over zorg. Die 
schaduw wordt bovendien belangrijker. Op hete dagen zijn het juist ouderen die thuisblijven omdat 
de route naar de winkel of de bushalte geen enkele koele plek kent, en dan wordt een warme zomer 
een gezondheidsvraag.

Wij willen in elke wijk en elk dorp minimaal één herkenbare plek waar je kunt aanlanden. Dat hoeft bijna nergens een nieuw gebouw te zijn, want meestal is de plek er al: een wijkcentrum, een dorpshuis, een kerk, een woonzorglocatie, een buurtkamer, een sportkantine, een bibliotheekpunt of een bewonersinitiatief.

Een aanlandplek is een plek waar je zonder schaamte binnenloopt. Voor ontmoeting, voor informatie, voor een activiteit, voor steun als mantelzorger, voor hulp bij digitale vragen, voor een gesprek na verlies, voor een zinvolle invulling van de dag of voor de weg naar de huisarts, het welzijnswerk of de wijkverpleging. Maar ook voor hulp. Misschien is dat wel het belangrijkste. Het kenmerk is simpel: de deur staat open en elke vraag krijgt een vervolg

Het begint bij buren die elkaar kennen. Bij een wijkcentrum waar je binnenloopt en een dorpshuis 
waar mensen elkaar vasthouden. Bij een kerk, een vereniging, een sportclub of een bibliotheek waar 
iemand merkt dat je er even niet was. Bij een huisarts die weet wat er speelt. Bij een verpleeghuis 
dat niet met de rug naar de wijk staat, maar de deuren opent naar de buurt.

De afgelopen periode is er veel in gang gezet. Met de uitvoeringsagenda ouder worden is het 
onderwerp opgeschoven van een zorgthema naar een gezamenlijke opgave van wonen, welzijn, 
mobiliteit, gezondheid, openbare ruimte en samenleving. Er kwamen aparte agenda’s voor 
mantelzorg, eenzaamheid, gezondheid en vrijwillige inzet. Dat is belangrijk, want ouder worden 
gebeurt juist op die snijvlakken. Wie zijn rijbewijs kwijtraakt, kan het gevoel van vrijheid verliezen. 

Wie met pensioen gaat, wint vrijheid en verliest ritme. Wie zijn partner verliest, heeft verdriet en 
soms ook praktische hulp, ontmoeting en nieuwe verbinding nodig. Deze ingezette lijn zetten wij 
graag voort.

Van de gemeente als geheel willen wij dat zij dementievriendelijk wordt ingericht, zodat de winkelier, de buschauffeur en de sportvereniging weten wat zij kunnen doen.

Wij willen een lokaal pact Waardig Ouder Worden sluiten met de partijen die het werk doen: Vivium, Inovum, HilverZorg, Amaris, huisartsen, wijkverpleging, welzijn, woningcorporaties, ouderenorganisaties, vrijwilligers, kerken, dorpshuizen, sport en cultuur. Maar ook onderwijs en kinderopvang. Wat ons betreft levert dat concrete afspraken op per wijk en per dorp.

Daarbij hoort ook een andere blik op de verpleeghuizen en woonzorglocaties. Zij zijn niet alleen het gebouw waar je terechtkomt als het thuis niet meer gaat. Zij kunnen open wijkpartners zijn: plekken van kennis, ontmoeting, dagbesteding, dementiezorg, steun aan mantelzorgers en respijt. We zoeken hiervoor samenwerking met de zorgverzekeraar.